| how should I do... 的个人资料=> je veux seulement ......照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
9月1日 ดองจนเน่าคัฟ !!ตอนนี้คัฟ..โผมกลับมาสู่สภาพเดิมได้แร้วคับ
ม่ายเปนบ้าอารัยแร้วคับ
หยุดสติแตกสักที... มันจะเพราะอะไรได้บ้าง ??
อาจจะเพราะว่า..มีไคที่เดินเข้ามา
หรือว่า..เวลามานทามให้ทุกอย่างดีขึ้นรึป่าว
ม่ายรุเหมือนกานว่าสิ่งที่มานเปนอยุ่ตอนนี้
มันดีรึว่ามานแย่กานแน่...รุแต่ว่า
ที่เปนอยุ่ทุกวันในตอนนี้ ณ ขณะนี้
กุมีความสุขกับเค้า ทั้งๆ ที่กุก้ยังกัวอยุ่นั่นน่ะเหรอ...ใช่
.... มันก้จิง ....
ม่ายอยากทามไคเสียใจเพราะว่า...ความกัวของเรา...
แต่พลาดไปแร้ว 1 คั้ง จะมะให้เกิดคั้งที่ 2 จะได้มั้ย
ขอบคุนสำหรับคำว่า....สนุกสนาน
ทามให้กุหัวเราะ แระ ยิ้มได้ตลอดเวลาที่อยุ่ด้วย
ถึงแม้ตอนนี้ก้ยังมะได้รักเทออยุ่ดี
แต่ในเวลาข้างหน้าตอนนั้นคงมีอะไรเปี่ยนแปลงบ้างล่ะ
แค่เทอเชื่อใจช้านในตอนนี้ .. ก้ดีใจที่สุดละ
แม้ว่า...จะรุอยุ่แก่ใจก้ตามเหอะว่า..
สักวันเรา 2 คนก้ต้องจากกัน
กานเจ็บให้กับเทออีกสักคั้งมันคงทามให้ช้านได้รุว่า
ต่อจากนี้ไป... ช้านจะรักไคได้อีกมั้ย
ช้านมะสันยาว่า...จะรักเทอที่สุดรึป่าวนะ
แต่จะพยายามมะให้เทอ ... เสียน้ามตาแระเจ็บตัวให้ม้ากที่สุด
แค่นั้นล่ะที่ช้านพอจะทามให้เทอได้
7月31日 miz u so muchเอาล่ะ...หลังจากห่างหายจากหน้าน้องถึกไป
ก้แทบม่ายได้อัพซาป้งซาเปสเรย
เปนรายที่ขี้เกียดสุดๆแระเนี่ย
กลับมาใหม่อีกที...ก้มาออนกะทามงานอ่านะ
เฮ้อ...เหนื่อยว่ะ..มีแต่งานๆๆๆๆๆ
กุจะปวดกบาลตายอยุ่แระเนี่ย.....น่าเบื้อม้ากกกก
กุเพิ่งจะสอบเสดมาเด้ะอีก 3 อาทิดโผมจะสอบปลายภาค
แระค้าบเพ่น้อง....ผมล่ะหัวปวด...
เข้ามาในสเปซทีไรต้องได้คุยเรื่องหัวใจ
ชะมะ...?? จะเหลือร๋อวะ...แน่น้อนนน
ตอนนี้อ่านะ...รุสึกว่าคนนี้จะนานเปนพิเศษไปมะเนี่ย ??
กุก้รุสึกแปลกเหมือนกานนะ...ตั้งแต่หลังสงกานมา
มะเคยชอบไคได้เกิน 2 อาทิดเรย ความอดทนการจีบคงม่ายพอ
แต่ทามไม...คราวนี้..ทั้งๆ ที่เค้าก้ม่ายได้ทามดีอารัยกะเรา
ให้เราเหนว่าเค้าชอบเราเรย...แต่มานกลับรุสึกดีก่าที่มาทามดีก่าเราซะอีก
อยุ่กานแบบนี้ที่เคยเปนเพื่อนกัน....
เทอ...เปนไงก้เปนงั้นจิงๆ อ่า... เมื่อก่อนที่เปนเพื่อนคุยกานไงก้คุยกานง้าน
ถึงแม้ว่า เวลาเราคุยโทสับกานจะพูดดีก่าเจอหน้ากานก้เหอะ...
ยิ่งทามให้รุสึกว่ากุยังอยากอยุ่แบบนี้ต่อไป...ม่าได้เปนแฟนก้มะเปนไร
แค่อยุ่ให้เปนแบบนี้ก้ดีแล้ว...เทอม่ายได้ขับไสไล่ส่ง...แต่เทอแค่...อยุ่เฉยๆ
งื้ม... ก้อาจจะดูเหมือนกุเพ้อ...แต่ขอให้กุเปนแบบนี้ไปคนสเดียวก่อนแระกาน
ให้กุให้ฝันไรไปก่อน...ก่อนที่จะม่ายมีอารัยให้คิดให้ฝันอีก
รุว่า...เหนื่อยที่ต้องรอไคสักคน..เปนห่วงไคห่างๆ แต่ก้มีความสุขที่ได้ทามให้แระกาน
" ถ้าหากเทอยังคิดถึงเค้า
เทอยังมีแต่เค้าในใจ
เทอยังลืมเค้าม่ายได้
ก้ไม่เปนไรถ้าเทออยากจำ
ไม่ต้องคิดถึงฉัน
ขอให้รุว่าฉันเข้าใจ
และแม้จะนานเท่าไหร่
จะดูแล...และไม่ไปจากเทอ "
7月12日 juZ Spend Da tim3โอ้..โห...แม่เจ้า
หลังจากที่กุทามการดองสาเปซมาปามาน 10 ชาดก่า ได้เนี่ยยยย
รุซึ้งเรยว่า....อุบาดได้ใจกุเจง ๆ
ก้หายไปนานเหมือนกานอ่านะ... นานม้ากด้วยสิ
แม่งก้ตั้งแต่เปิดเทอมอ้ะ...งานตูมเรยว่ะ...
แต่ก้ยังออนอยุ่บ้าง...แต่พักหลังๆ มาแบบว่า
เรียนที่ จรรยา อ่า... วันอังคาร - วันอาทิด... 5 โมง - ทุ่มคึ่ง
ก่าจะกลับถึงบ้านก้ 3 ทุ่มกุคงแทบจะออนม่าไหวแร้ว
ก้เรยออนบ้างมะออนบ้าง...และยังมีงานโรงเรียน...
โครงงาน...และตอนนี้ก้กำลังสอบอยุ่ค้าบบบ
หัวปวดม้ากมายก่าโรงเรียนกุ... - -"
เรียนมายังม่าถึงเดือน...เรียนไปได้ยังมะครบบทดีเรย
แสดเอ้ย....สอบแร้วว....กุ จ ะ บ้ า !!
ที่ผ่านมา ที่มะได้ออนเนี่ย...
เจ้ดแม่...กุรุเรยว่า...กุล่ะหน้าม่อเชี่ยๆ แระ...
หลังจากที่แอบแสดงหนังเรื่อง " เพื่อนสนิท " ไปได้กะพระเอกในห้อง
รายต่อมา...ก้ม่าใกล้ม่าไกลที่ไหน...เอาในห้องนี่แหละ..
กุเหี้ยมะ.. ?? ขี้เกียดหาว่ะ... เอาเพื่อนมานอีกทีนี่ล่ะ... 555
....ที่สุดว่ะกุ....
ละกุดันเปนคนมีความอดทนต่ำด้วยสิวะ... คุยกานได้มะนาน
จีบแม่งไปยังม่าถึงอาทิดเรย...โทไปคุยเรยนะสาด...กุบุกเอง
แระกุก้ล้มเลิกแระ...เริ่มรุสึกขี้เกียดว่ะ...อยากอยุ่คนเดียวอีกแระ
พออยุ่คนเดียวไปช่วงวันหยุดที่ผ่านมา ก้ได้อยุ่คนเดียวจิงๆ
เค้าไปตจว. กานทั้งบ้านเรย ป่อยให้กุเผชิญ โลกกว้างคนเดียว T_T
แระพอได้ไปสอบวันนี้วันแรก...ก้โอเช...ม่ายมีไรเกิดขึ้น...
ไอคนที่กุไปจีบแม่ง...สงสัยจะยางมะรุ...ป่อยไป..กุลืมแระ
..........ง่ายไปมะวะ ............??
[ ละทามไมกุมะลืมให้มานง่ายเหมือนตอนที่เลิกกะไคไปวะเนี่ย ?? ]
และแล้วกุก้ได้รุว่า....แม่งๆๆ...เทียนมานเลิกกะแฟนแร้วอ่าเมิง
แสด...ก้รุว่าเลิกกานนานแร้ว...เพิ่งรุง่ะสาด - กุตกข่าว..โอเช...ยอมรับ
แต่วันนี้แม่งๆๆ...ได้นั่งแดกข้าวข้างๆมาน ...แว้กก....รุสึกดีสาดแร้ววว
แต่ก้เข้าใจว่าเพื่อนอ่านะ....เพื่อนกาน...แต่เพื่อน คนข้างๆ เมิงอ่า...คิดเกินไปแร้ว
เ อิ้ ก ๆ ๆ ๆ
เอาล่ะทามไงได้....ก้แม่งชอบนี่หว่า...
แอบชมตั้งแต่อยุ่ชะอำแระ....แต่ทามไงได้...กุก้คบก่าพี่ทอปอยุ่
แระก้รุว่ามานก้มีแฟนอยุ่แร้วด้วยล่ะ...ก้เลยม่าได้คิดไรม้ากมาย
เฮ้อ... ความตกข่าวของกุนี่มานช่างแย่เสียจิงๆ เรย
ถ้ารุเรวก่านี้...เสียบไปซะก้จบแระ วะ ฮ่า ฮ่า !!~
ข า ม ว้ อ ย ย ย !!
รุสึกว่ากุจะชอบไคเรวเน้อะ...ก้งี้แหละกุ...นี่ก้คิอกุจิง ๆ แล้วล่ะ
กุมะแคร์ว่ะ...กุมีเหดผลที่จะชอบของกุอ่า แต่ก้อย่างที่บอกอ่าแหละ
ม่ารุว่า...กุจะรักไคได้อีกเมื่อไหร่...ทั้งๆ ที่เหนกุเปนแบบนี้อ่านะ
แต่กุก้ยัง...ทามไร แระทามใจม่าได้อยุ่ดี
ช่วงที่ผ่านมาที่กุอยุ่คนเดียว...กุก้คิดไรไปม้ากมายเก่วก่าเรื่องเก่า ๆ
กุเรยอยากเปนคนแบบนี้ต่อไป...อยุ่แบบนี้ต่อไป...แต่....
ถ้ามีไคเข้ามาในชีวิตกุได้มานก้คงจะดีนะ...กุจะได้ม่าต้องรุสึกเหงา
และรุสึกว่ากุอยุ่คนเดียว...หรือไปไหนมาไหนคนเดียวอีกต่อไป....
ค ว า ม รั ก คั้ ง ใ ห ม่ ข อ ใ ห้ ผ่ า น ไ ป ไ ด้ ด้ ว ย ดี
ช้ า น แ ค่ อ ย า ก มี ชี วิ ต เ ห มื อ น ไ ค ต่ อ ไ ค ที่ เ ค้ า รั ก กั น
6月8日 วันไหว้ครูที่สุดแสนจะชิว... ในหอวังโว้วว... นี่ก้วันที่เท่าไหร่ไปแร้วเนี่ย...
วันนี้มีไหว้ครูที่โรงเรียนคับ
พี่ๆ ศิษย์เก่าก้มากานม้ากมาย...แต่ว่ารุสึกน้อยๆก่าทุกปีอ่านะ
วันนี้แดดร้อนหื่นเรยคัฟ
แบบว่า...กุแทบจะละลายแย้ววว
แต่ก้หนีขึ้นไปสถิตกานบนห้องได้ด้วยดี
วันนี้ตรวจสุขภาพแระก้ม่ามีกานเรียนกานสอนใดๆ ทั้งสิ้นเรย
สำบายมั่กๆ....แต่ว่ากุจะมาเพื่อ....???
ในเมื่อม่าได้ทามไรเรย เซ็งสัดๆ รุงี้มะมาดีก่า
แม่งๆๆ... พี่ส้มน่ารักแส้ดดด.....กุแทบบ้าคลั่งคัฟ
แบบว่าม่าไหวแร้ววว....บ้าตั้งแต่ม. 4 มาตอนนี้ ม. 6
กุก้ยังบ้าอยุ่...แระพี่ส้มแกก้น่ารักขึ้นทู้กปี....โว้ววว...
ใจเยนค้าบเพ่...สงสานนู๋บ้างเห้อะ....นู๋จะบ้าตายแร้วเนี่ย
หุหุ...เอิ้กๆ อยากได้เมล์เค้าจัง แหะๆ...กุกลับมาคลั่งเค้าอีกรอบแระเนี่ย
เง้อๆๆ...ผมทอง...เด่ะอักษร จุฬาฯ พี่สีตลา...แว้กก...ว้ากก....
กุจะบ้าตายแร้ววว....วันนี้ม่าได้ดูบอลเรย
เพื่อนในห้องแข่ง....ทามไงได้กุก้ต้องไปหาหมอนี่หว่า
ช่วยม่าได้จิงๆ....เพื่อนกอล์ฟเหอะๆ... กะว่าจะเชีย
แต่กุก้ม่าได้เชียเพราะว่า....กุไปหาหมอกะท่านแม่...อีกอย่างดูเมิงไป
เด้ะกุคิดม้ากไปอีกชิมิล่ะ...กุไปหาเด่ะ โซนบดินดีก่ามะ
เอ้ะ..!! กุนี่เลวจิงๆ.. แห่ๆๆ...ทามไงได้เล่า
เกิดมาเปนงี้จนติดเปนสันดานไปแร้ว
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ห น้ า ม่ อ ม ะ ง้ อ ห นุ่ ม + รุ ป ห ล่ อ ม ะ ง้ อ ห ญิ ง
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ก้งี้แหละสโลแกนเพื่อนๆ ทั้งหลาย...ห่า ห่า ห่า
ขโมยมาหน้าด้านเลวจิง กุซื้อต่อนะพล...หึ หึ 6月1日 ทำใจให้เปนเพื่อนเทอช่วงเวลาที่ผ่านมา
กุก้ไปคิดทบทวนอารัยหลายๆ อย่าง
หลังจากที่เลิกกะเค้าไปแร้ว
ตอนนี้กลับมานึกถึงคนบางคนที่กุเคยรุสึกดีด้วย
ไม่พูดว่าเคยสิ...ที่กุรุสึกดีด้วยมาตั้งแต่ม. 5 แระ
พอมาตอนนี้...ปีสุดท้ายแร้ว
จะเก็บมันไว้ต่อไปก้คงม่าไหวจิงๆ
จนในที่สุดก้บอกเค้าไป... เค้าทามเหมือนกะว่า
ทุกอย่างมันจะดีไปหมดเรย....กุไปแข่งสุนทรพจน์
ก้ยังไปดู... ยังช่วยกุถือของ....แระยังบอกกุอีก
ว่าตอนม. 5 ก้เคยชอบกุ...
ทำทามไม....เพื่อนอาไร....ทามไปคนที่คิดมันก้คือกุ
พอมันมารุ้ทีหลังว่า...
เค้าไม่พร้อมที่จะมีไค....เค้ายังมะพร้อมที่จะรักไค
แระก้มะพร้อมที่จะเปิดใจนั่นด้วยนี่สิ...
อยากจะบอกว่ารุสึกดี...ด้วยมาตลอดเวลา
ถึงแม้เรา 2 คน จะเปนได้ก้แค่เพื่อนกันจิงๆ
แกอาจจะมะพร้อมที่จะคบกะไคแม้กระทั่งเรา
ซึ่งเราเอง...ก้มะพร้อมที่จะทำใจรักแกแบบเพื่อนได้เหมือนกาน
มันอาจจะช้าไปสำหรับเราที่จะบอกแกให้รุ้ในเรื่องนี้
แต่มันก้เรวไปสำหรับแกที่จะรักไคสักคน
เราเข้าใจ...แต่เราก้ทามอารัยม่าได้เจงๆ
นอกจาก...ยังคงเสียใจอยุ่...
ขอบคุนสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่มีให้เรานะ
เราขอโทด....ที่หลบหน้า
ขอโทด...ที่มะสามารถทักทายกันได้เหมือนเดิม
ขอโทด...ที่เสียใจให้เทอเหน
ขอโทด...ที่คิดกะเทอม้ากเกินก่าคำว่า "เพื่อน"
สักวันช้านคงจะดีพอ...แระเปนคนที่ดีได้ม้ากก่านี้
เราก้เปนแค่ผู้ ญ คนนึง ที่มะมีอารัยดีพอเรย
สำหรับผู้ ช ดีๆ อย่างเค้า... ถ้าแกเจอไคสักคน
ที่แกสามารถจะคบกะคนๆ นั้นได้... ผู้ ญ คนนั้นคงจะโชคดีนะ
ที่คนดีๆ อย่างแกคบด้วย.... เรามาส่งแกไกลสุดก้แค่ล่ะ
...รัก... แต่มะรุ้ว่าควรจะรักแบบไหน...ในฐานะอารัยดี
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
สิ่งที่ยากที่สุด....ก้คือทามใจให้เปนเพื่อนเทอ
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5月28日 I still think of something about us...เปิดเทอมผ่านไปผ่านมาได้
จะปะมาน 2 อาทิดได้แระ
ก้หนุกหนานอย่างที่บอก
ง่านนี่แม่งบานเรยว่ะ
แต่ทามไงได้ม.6 แระนี่หว่า
สู้ๆ สู้ตาย
มะวานไปสวนกานมาทามโครงงาน
แระก้ไปสวนรถไฟต่อ
อย่างเคยค้าบมะวานคนเย้อะไง
เพื่อนๆ ไปกานม้ากมาย
แอ๋ม นิว หมง ก้อง ฟุ้ค โม โจ้ วุด แมก
อ่านะแก้งค์เดิมว่ะ
ก้ไปแว้ดจักรยานอีกเช่นเคยค้าบบบ
แม่งสาดทามกุรถคว่ำ เชี่ยก้อง
กุแบบเกือบตกน้ำแระสาด
แต่มะวานอากาดร้อนสัดๆแระว่ะ
กุจะละลายแระเจ้ดแม่....
ส่วนวันนี้ตื่นมา 8 โมงคับ
แดกก่อนเรย...แคลเซียมจากขี้ฟันสัดอ่า...ห้าๆ
แระก้อาบน้ำ...ทามการบ้าน...ซึ่งเย้อะสัดอ่า
แระก้รีดผ้ากองโตจนเส้ดแระก้มานั่งหน้าคอมเนี่ยล่ะ
เห้อ....
กุนี่ก้โรคจิดเน้อะ...
ต้องหาอะไรทามตลอดเวลา
ถ้ามะทามกุก้คิดเรื่องนู้นเรื่องนี้ไปเรื่อยอีก
ก้จิงว่ะ....บอกเพื่อนว่าอย่าให้กุคบไคให้ม้ากก่า
คำว่า "กิ๊ก" นะ กุไม่ต้องกานไคแร้ว
แม่งก้บอกกุกานว่า....
"เมิงน่ะทามม่าได้หรอกคนเคยมีอ่ามันก้เหงาเปนทำมะดา"
ซึ่งตอนนี้กุก้เหงาแร้วนี่ดิวะ
เหงาม้ากจนอยากจะมีไคสักคนม้ากๆ
แต่พอเอาเข้าจิงกุก้มะสนใจ ไม่รับไค ไม่ยุ่งกะไค
แระงี้กุจะมีไคเมื่อไหร่สักที กุก้คงต้องทนเหงาต่อไปง้านดิ
ก้จิงของกุ....กุแบบว่า ไม่อยากเจ็บเพราะไคแร้ว
แต่ทั้งๆที่กุก้รุว่า มันต้องมีคนดีอยุ่บ้าง
แต่อย่าดีก่าว่ะ คนเรามันก้เหมือนๆ กานแหละวะ
กุยังคงคิดถึงเค้านะ บอกตามตง
มะเคยลืมเค้าได้เรย....จิงๆ
ก้รุว่ากุพยายามโกหกทั้งคนอื่นแระโกหกตัวกุเอง
ว่ากุลืมเค้าไปแร้ว กุทามใจได้แร้ว แต่จิงๆ ก้คือ กุยังเหมือนเดิม
เหอะๆ วนเข้าเรื่องเดิมอีกแร้วเหนมะ
ดีได้มะนาน....
เอาล่ะๆ กุม่าอยากคิดถึงเรื่องเก่าๆ ไปซะทุกวัน
เอาเปนว่าพอดีก่า...คิดเรื่องอื่นดีก่าว่ะ
เอารุปมาให้เบิ่งกานดีก่า หุหุ
5月21日 I can't forget u.นี่ก้เปิดเทอมไปแร้ว
มีความสุขม้ากมายที่ได้เจอเพื่อนๆ
แต่ก้ทุกม้ากมาย... ที่เวลาตอนนี้น 18 เมษา
มันผ่านไปเรวจิง... ม่าอยากให้เรื่องนั้น
จบลงไปแบบนี้เรย
เห้อ....เส้าอีกแระ เปี่ยนเรื่องๆ
แม่งเพื่อนๆ แบบว่า... ยังเหมือนเดิมกานเรย
ดีจังๆ แต่แย่อย่างนึงเราม่าได้เรียน
ห้องข้างล่างกานอ้ะ เซ็งเรย....
ดันได้เรียนห้องใหม่แทน
เจ้ดแม่... แม่งเหม็นใหม่สัดอ้ะ
กุล่ะเซ็งแทบจะเปนโพรงจมูกอักเสบกันเรยทีเดียว
โว้วๆๆ....ม่ารุจะอัพไร
เซ็งๆ ว่ะ
เหงาว่ะ...แม่ง
ก้จิงอย่างที่พวกเมิงบอกกุกานอ้ะ
คนเคยมีแฟนก้งี้แหละพอมานอยุ่ตัวคนเดียว
มานก้จะเหงาจะรุสึกงี้แหละ
เออ...ก้จิงว่ะ
แม่งแระเพื่อนๆ ก้หนีกุไปมีแควนกานหมดเรยนี่ดิ....
กุล่ะท้อแท้.... เสียจิวแสด....
เหนื่อยใจจังเรยว่ะ.... ช่วงนี้กุแบบ
เส้าๆ อีกแระ.. แม่งพอเริ่มเหงาแระอาการ
เส้ามานก้ตามมาโดยปกติเรย
เห้อ....วันนั้นเค้ามาทักกุในเอมว่ะ
ดีใจ โ ค ต ร แต่ว่าเค้าก้แค่ทักเปนมารยาท
แต่จะถามกุเพื่ออารัยวะ...ว่า
กุมีแฟนรึยัง มีไคมาจีบรึยัง
เห้อ.... กุอ่านะ
จะไปมีไค ได้ทันทีอย่างเค้าล่ะ
แค่นี้ก้จะเปนจะตายอยุ่แระจะให้มีไคเรยเนี่ยนะ
เหอะๆ กุคงจะแรดขนาดนั้นเรย... รึไงกาน
แค่เพียงเทอเข้ามาทักทาย ช้านก้รุสึกเกินก่าจะบรรยายนอกจากคำว่า "ขอบคุน"
กุ คิ ด ถึ ง เ ค้ า ว่ ะ
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
นานแล้ว
แอน : sleepless society
นานแร้วไม่ได้เจอ
ข่าวคราวเทอดูเงียบหาย....
สุขสบายดีรึป่าว...อยากรุ้
เคยคบ...เคยผูกพัน
ห่างกันไปนานพอดู
ในคืนนี้เทอนั้นอยุ่....ที่ไหนเทอ.....
เมื่อเทอเหน็บหนาว....จะนอนกอดไค
เมื่อเทอเจ็บช้ำไค.... คนไหนเผ้าคอยปลอบเทอ
อยากให้เทอรุ้.... ชั้นยังคงมีเทอ
แระพร้อมให้เทอเดินกลับมา ....
ทุกเวลายามที่เทอ....
... ...ไม่เหลือไค ... ...
นานแร้ว....ที่จากกัน
บอกตามตงว่า "คิดถึง"
เทอยังคงเปนที่หนึ่ง....ในใจ
ความรัก....ความห่วงใย
ไม่เคยลิมเลือนจางไป
มันยังฝังในหัวใจ......ไม่ลืม >>> ชอบท่อนสุดท้ายม้ากมาย.... โดน !!!
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ ไม่สันยาว่าจะรักตลอดไป...แต่สันยาว่าต่อไปช้านจะไม่ลืมเทอ แระก้ลืมเทอไม่ได้จิงๆ t o f f i e z
I s t i l l l u f u 4 e v e r .
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
5月14日 ....แค่อยากให้เทอได้อ่าน....สักวันเรา 2 คนก้อจะได้เข้าใจเองว่า
อะไรมันคืออะไร สิ่งที่อยู่ข้างๆ กายตอนนี้มันอาจไม่ใช่ความจิง
สิ่งที่เห็นตอนนี้อาจเป็นภาพลวงตา แม้ว่าในเวลานี้เรายังไม่เข้าใจมัน
แต่พอถึงจุดๆ นั้นก้อจะรู้ว่าความจิงคืออะไร
ไม่อยากให้เวลาที่มีอยู่ไร้ค่าไป
ก้ออยากจะใช้ทุกสิ่งทุกอย่างให้มันคุ้มค่าที่สุด หากตอนนี้รู้สึกว่า
บางสิ่งที่มันอยู่ข้างๆ กายมันดูเหมือนความฝันก้ออยากให้ตื่นขึ้นมาดูว่า
จิงๆ แล้วสิ่งที่ควรจะเป็นคือ....
ไม่รู้ว่า... เบื่อ หรือ ไม่เจอกันนาน
ไม่รู้ว่า... รำคาญ หรือ คุยกันบ่อยเกินไป ไม่รู้ว่า... คิดถึง หรือ เพราะว่าความชิน ไม่รู้ว่า... ยังรัก หรือว่า เป็นเพียงแค่ความผูกพัน อยากให้สิ่งเหล่านั้นหวนกลับมาเป็นเหมือนเดิม... เหมือนตอนที่เราเพิ่งเคยรู้จักกัน
รู้สึกว่าตอนนี้มีบางสิ่งบางอย่างที่ขาดหายไป ไม่รู้ว่ามันคืออะไร
ความเข้าใจ หรือการไว้ใจกัน ก้อรู้ตัวเองดีว่า
เราเป็นคนทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างมันเกือบจะพังลง
เพียงแค่บางสิ่งขาดหายไป หรือเพราะเวลาอาจมีไม่พอ
ไม่เข้าใจ... ไม่เข้าใจตัวเองเลยสักนิดเดียว เราควรจะต้องทำยังไง
จะใช้เวลาที่เหลืออยู่อีกไม่นานในตอนนี้
เพื่อนำบางสิ่งที่หายไปกลับคืนมา หรือควรจะหาสิ่งใหม่มาแทนที่
ตอนนี้เราเหมือนผิดไปหมดทุกอย่าง
สิ่งที่เราทำลงไปมันพังลงไปแล้ว
ไม่อยากให้มันเปนอย่างนั้นเลย ต้องทำยังไง ขอร้องล่ะ...
ต้องทำยังไง ทุกอย่างถึงจะกลับมาเปนเหมือนเดิม
ต้องทำยังไง เค้าถึงจะเดินกลับมา ต้องทำยังไง ที่จะให้เราอยู่ในฐานะเดิมของกันและกัน ต้องทำยังไง เค้าถึงจะพูดคุยเหมือนเดิม ต้องทำยังไง เค้าถึงจะเปนห่วงเราเหมือนเดิม ต้องทำยังไง สิ่งที่เค้าเคยพูดไว้จะกลับมาเดินอยู่บนทางเก่า อย่างเดิม ต้องทำยังไง เราถึงจะได้เปนเหมือนที่เคยเปนอย่างเดิม ต้องทำยังไง ฉันถึงจะได้เจอเธออีก ต้องทำยังไง ฉันถึงจะเดินจับมือของเทอได้แบบเมื่อก่อน ต้องทำยังไง ฉันถึงจะเปนคนสำคัญสำหรับเทอ เหมือนก่อน ต้องทำยังไง ฉันถึงจะไม่ต้องร้องไห้อย่างนี้ทุกๆ เวลา ต้องทำยังไง เราถึงจะกลับมารักกันเหมือนเดิม มีอะไรบ้างมั้ยที่พอจะทำได้ ที่มันจะทำให้ทุกอย่างกลับมาเหมือนเดิม
วันนี้คนอย่างเรามันจะไปทำอะไรได้ พยายามทำทุกสิ่งทุกอย่างให้ผ่านๆ ไป
แต่ก้อไม่ช่วยอะไรให้มันดีขึ้นมาเลย พอเพื่อนร้องเพลงน้ำตามันก้อไหล
จะให้ทำยังไงได้บ้าง ก้อดีที่มีเพื่อนๆ คอยเป็นห่วง
แต่เค้าคนนั้นทำไมไม่รู้สึกอะไรกะเราสักนิดเลย
ทั้งๆ ที่อยากจะเข้มแข็ง อยากให้หายไม่สบายเร็วๆ
แต่ยิ่งทำก้อยิ่งแย่ลง ยิ่งใกล้ตายเร็วขึ้น
ไม่นานแล้วล่ะที่เค้าจะไม่เห็นเรา ไม่นานแล้วที่เราต้องเฝ้ามองเค้าอยู่ห่างๆ
โดยที่เค้าไม่เห็นเราอีกเลย อะไรๆ ที่เคยเปนกะตัวเองที่เราพยายามอดทนมาตลอด
ตั้งแต่ที่ได้เจอเค้า ไม่อยากให้ลำบากใจ ตอนนี้มันจะเข้มแข็งมันจะอดทนไปเพื่ออะไร
ในเมื่อไม่มีเค้าอีกต่อไปแล้ว คนเดิมๆ คนนี้ไม่มีค่าอะไรแล้ว
ยอมรับผิด... ยอมทุกๆ อย่าง ยอม...
เหนื่อยกับที่ต้องอดทนมาตลอด ตอนอดทนไม่ให้เค้ารู้ว่าเราเปนอะไรก้อรู้สึกดี
แต่ตอนนี้หมดความอดทนแล้ว ทั้งๆ ที่ขอร้อง อ้อนวอนเท่าไร
ก้อไม่มีประโยฃน์อะไรเลย เราควรจะต้องทำอะไรอีกนับจากนี้ ในเมื่อไม่มีเค้าแล้ว
พยายามตั้งใจเรียนก้อเพื่อเค้าคนนั้น อยากให้อนาคตของเราเปนไปได้ด้วยดี
อยากให้เค้าได้มีความสุขที่อยู่กับเรา พอมาตอนนี้ไม่มีแรงที่จะทำอะไรเลย
ไม่มีแรงแม้แต่จะพูด ไม่มีแรงแม้แต่จะขอร้อง
ไม่มีแรงแม้แต่จะทำอะไรเลย ยอมเจ็บดีกว่าปล่อยให้คนที่รักมากที่สุดจากไป
แล้วไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะกลับมา เค้าจากไปแล้วเค้าก้อคงไม่มีทางที่จะกลับมา
ขอถามสักคำเถอะ...
ตอนนี้สิ่งที่เราเปนอยู่เราแค่เพียงห่างกันไป หรือเค้าไปจากเราแล้ว
ถ้าเราแค่ห่างกันยังพอจะมีทางไหนมั้ยที่ฉันจะพอทำอะไรได้บ้าง
มีทางไหนบ้างที่ฉันพอจะหยุดไม่ให้เค้าไป พอจะมีทางที่จะทำให้เวลามันหมุนกลับไปได้บ้างมั้ย
อยากให้ทุกอย่างมันหยุดลงแล้วฉันสามารถเดินกลับไปตรงจุดนั้นแล้วบอกเทอว่า
.....รักเทอที่สุด.....
แต่มันคงเปนเพียงแค่คำสั้นๆ ที่ไม่มีความหมายอะไรแล้ว... สำหรับเค้า
ความรู้สึกดีๆ ของเรา อยากให้มันกลับมาอีกครั้ง อยากให้เรารักกันเหมือนเดิมอีกครั้ง
นั่นคือสิ่งที่ต้องการมันคือสิ่งเดียวจิงๆ ที่ยังคงอยู่ในตอนนี้
ทั้งๆ ที่ก้อรู้ว่าตอนนี้เรา 2 คนยังคงอยู่ข้างๆ กัน
แต่ใจของเทอมันไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้ว ไม่รู้ว่าเทอให้ใคร
แต่รู้สึกว่าหวิวๆ ทุกครั้งที่คิดถึงเรื่องราวของเรา 2 คน
มันอยากจะล้มตัวลงนอนแล้วไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลย
บางครั้งก้อน้อยใจ เหนื่อยกับสิ่งที่เทอทำออกมา ท้อ ไม่อยากเปนแบบนี้ แต่จะทำไงได้ ถึงจะอยู่ข้างๆ เทอแต่เทอกลับไม่เปนห่วงเปนใย
ไม่เห็นว่าเรายังคงเปนคนสำคัญเหมือนเดิม
อยากจะรู้ว่าชั้นทำอะไรกับเทอม้ากไปรึป่าว
วุ่นวายกับเทอม้ากไปรึป่าว
หากเปนอย่างนั้นก้อพร้อมที่จะเจ็บละยอมจากไปโดยที่จะไม่ยื้อไม่ดึงเทอไว้อย่างนี้อีก
เปนห่วงเทอ รักเทอ อยากอยู่ข้างๆ เทอ
แต่คงทำอะไรไปไม่ได้ม้ากกว่านี้
เพราะดูเหมือนบางครั้งเทอก้อไม่รับรู้ ไม่รับฟังอะไร
ชั้นก้อเปนแค่คนๆ นึงที่ไม่มีสิทธิ์และไม่มีความหมายอะไร
ซึ่งในบางครั้งก้อ....
กลัวว่าเทอจะเปนอะไร กลัวว่าเทอจะไปเจอกับใครที่เค้าดูแลเทอไม่ได้ กลัวเทอหายไป กลัวเทอไม่สบาย กลัวเทอไม่ได้กินข้าว กลัวเทอเหนื่อย กลัวเทอลำบากใจ กลัวเทอรำคาญ กลัวเทอเหงา กลัวเทอจะร้องไห้ กลัวว่าเทอจะต้องอยู่คนเดียว กลัวทุกๆ สิ่งทุกอย่าง เปนห่วง แต่ก้อไม่กล้าบอก ไม่กล้าพูด
ไม่อยากให้เทอไม่สบายใจ
จิงๆ แล้วไม่ได้หวงเทอ
หากเทอจะไปมีใครเข้าจิงๆ ชั้นก้อคงจะทำอะไรไม่ได้...รู้ตัวเองดี
ก้อแค่อยากให้เทอได้เจอคนที่ดีที่เค้ารัก ดูแล และเปนห่วงเทอ
ม้ากกว่าที่ชั้นเคยทำ บอกตามตรงว่าอยากจะอยู่ตำแหน่งนั้น
อยากทำหน้าที่นั้น แต่หากสักวันชั้นต้องไป
.....ชั้นก้อคงทำอะไรไปไม่ได้ม้ากกว่านี้..... 5月11日 ย้อนวัย...เพื่อเพื่อนนุชมะวานนี้ก้เปนวันมอบตัวของพวกเราแร้ว
10 พฤษภาคม 2549
เราก้ได้เจอเพื่อนๆ สมใจแระ
ตอนแรกไปปุ้บไปซื้อหนังสือก่อนเรย
กัวหมด แระแม่งก้หมดจิงๆ ว่ะได้ม่าครบเรย
เส็ดก้ไปจ่ายค่าเทอมต่อ
เหอะๆ ห้องกุ อ. เพชรี กะ อ. นพรัตน์ เปนที่ปึกษา
555+ ใจดีสัดอ้ะเมิง
อ.เพชรีก้ฝ่ายบริการ แต่ก่อนหน้านั้นเค้าอยุ่ปกครองจะโหดหน่อย
อ. นพรัตน์ ก้กานงาน โว้วๆๆ ปีนี้มานอารัยกานที่แบบว่า
ที่ปึกษาชิวเจงๆ ( รึป่าวหว่า?? )
เส็ดแร้วนุชก้มาพอดี เห้อ....
ไม่คิดเรยว่ามานจะมีวันนี้จิงๆ
แระกุก้พานุชไปหา อ.สีพีต่อ มานอยากเจอไง
อ. เค้าก้บอกแหละว่ามะน่าออกตอนนี้เรย
แต่ก้ม่ารุจะทามไงอ่าเน้อะ !!
แระก้ไปที่ pizza company กาน
แม่งรอนานสัดเพื่อนๆ แม่งมะโผล่มากานส้ากเท
รอซื้อหนังสือกานอยุ่ไง
กุก้รอไปๆๆ แม่งชักหิวเรยสั่ง
bread stick เสือกเรียกผิดด้วยนะ อายจิง!! บ้านนอกก้งี้ล่ะม่าค่อยได้กินของดี
ตามด้วยหนมปังกะเทียม เพิ่มความหอมของปาก
แดกไปสักพัก หมดแระ กุเริ่มจะอิ่มน้ำแต่ยังหิวของหนักไง
ก้เรยสั่งพิซซ่าแม่งเรย กุรอม่าไหวแระ หิวสัดอ้ะ
อุตส่าม่าแดกข้าวเรยนะเว้ยมะเช้าอ้ะ รีบบึ่งตากฝนมาเพื่องานนี้เรย
แระก้สั่งหน้า half กานไป sea food coctail & hawaiian >> พิมถูกมะวะ??
พอมาก้พอดีอ้ะ เพื่อนๆ มาพอดี มะวานนี่
กุซัดไป 2 ชิ้น ห้าๆๆ กำไรไปมะ??
เส็ดแร้วเราก้ไปสวนรถไฟกานต่อ
วุ้วๆ แว้ด..จักรยานกานค้าบบบบเพ่น้องง
เหนื่อยสัดอ้ะ...เชี่ยแม่งไอเจ มานมะยอมปั่นซ้อนอย่างเดียวเรย
แม่งคุยโทสับด้วยไง เมื่อย...สาดดด
ปั่นได้ปามาน 2 รอบ ก้ไปเล่นที่สนามเดกเล่น
กุม่าได้เล่นนาน เรยปีนไปปีนมา
มีฟามฉุกแสด.... เหมือนย้อนวัยสาดอ้ะ
แระเราก้ไปหาที่นั่งพักกาน บนเนินที่ม่าค่อยจะมีคนแถวๆ นั้น
แระแร้วก้ไปถ่ายรุปกานจนได้
ที่กุอยากถ่ายมานาน คือ ภาพที่เรากะโดดกาน
แต่ถ่ายได้ม่าถูกคน นุชก้สงสัยจะหนักตูด โดดม่าขึ้น
วาวก้ขาสั้น ม่ายอมโดด
คนอื่นก้คงแบบว่า หนักพุงเพราะอิ่มกานมา
ก้เหลือกุก่านิวโดดกานอยุ่ 2 คนก้ได้วะแสด !!!~~
  มะวานเพื่อนๆ ที่ไปงานนี้กานทั้งหมดปามาน 10 ก่าคนได้ม้างงง
แอ๋ม นิว นุช วาว ซายน์ โม ฟุ้ค เจ แมก วุด หมง ก้อง พล อุ้ย โจ้ เทียน
จา จุ๋ม ตุ๋ม พลาดอีกแระคับ !!
มะวานนี่อยุ่สวนรถไฟกานถึง เกือบทุ่มเรยว่ะ
เมื่อยสาด แระก้คันสาดอ้ะ....
เปนผัวเปนเมียหญ้าไปตามๆกานเรย
  นานๆ ทีนะที่เราจะได้ไปไหนมาไหนด้วยกานแบบนี้
มาเล่นมาขี่จักรยานกานอย่างนี้
นี่ก้ม. 6 แร้วถึงไคจะมองว่าปันยาอ่อนก้เหอะวะ
ถ้าพวกเมิงมาลองเล่นแบบนี้กานดูจะรุว่า
มานมีความสุขที่ได้อยุ่กะเพื่อนๆ ด้วยแระก้มีความสุขที่ได้เล่น
ปีนี้ปีสุดท้ายแร้วที่เราจะได้อยุ่ห้องเดียวกาน
นั่งเรียนด้วยกาน ทามงานร่วมกาน ปีนี้
เราต้องงัด frieddship ออกมาให้พวกเมิงได้เจิมกานแร้ว
เห้อ.....
ไฟรนตูดจิงๆ ว่ะ
อารัยก้ดูผ่านไปเรวหมดทุกอย่างเรย
 ปีนี้คงต้องตั้งใจให้ม้ากก่าเดิม
ทั้งเรื่องกานเรียน การบ้าน กานทามงาน ทุกๆอย่าง
ปีสุดท้ายแระ ต้องทามอารัยให้มานดีหน่อย
จะเข้ามหาลัยกานแระนะพวกเมิง
ทามตัวเปนผู้ใหญ่กานได้แร้ว
เลิกเรียนๆ เล่นๆ กานได้แร้ว
ม่ารุว่าเทอมนี้ไคจะเปนหัวหน้าห้อง
แระไคจะลงประธานสีบ้างอารัยยังไงบ้าง
ม่ารุว่าห้องเราจะล่มจมอีกมั้ย 555
5月9日 .. F r ! E n |) .. ก้แค่คำๆ นึงไม่รุจะเริ่มต้นไงกะหัวข้อของวันนี้ดี
แต่แค่รุสึกอยากอัพเรื่องนี้ขึ้นมาเฉยๆ
อาจเพราะเรื่องราวลึกๆ จากที่เคยเหน เคยอ่านผ่านตามาม้าง
อันแรกเรยเพื่อนนุชต้องย้ายโรงเรียนซะแร้ว
ม่ามีอารัยจะให้แระตอบแทน
แค่อยากจะบอกว่า....
พวกกุจะไม่ลืมเมิง
" นางสาว ณัฎฐานุช ศิริปุณย์ เลขที่ 35 ชั้นม. 5/15 "
 .... ก้มีแค่จะบอกเมิงแค่นี้อ่าแหละ....
สำหรับเพื่อนๆ แกงค์ชะอำทุกคน
 แด่เพื่อนๆ ที่สนิทกะกุ....อย่าถามว่าไค
ก้แร้วแต่เมิงอยากจะเปน อยากจะคิดก้แร้วกัน.....
 เพื่อนแกงค์ชะอำ >> โจ้ พล อุ้ย ก้อง หมง ต้าร์ แมก โม ฟุ้ค นิว วาว เทียน มุก ตาร์ท
เพื่อนที่อยุ่กะกุเวลาที่กุเสียใจ >> บอส แบงค์ เอิร์ท นพ จ้อย แพรว นุช นิว อริส วาว ฟุ้ค โม อาเจ วุด แมก แระโอ
เพื่อนกินเพื่อนเท่ว ขี้เหล้า & ขี้เมา >> วาว ฟุ้ค โม อาเจ วุด นิว - บอส แบงค์ เบียร์
เพื่อนที่ยังไงก้ตัดกันไม่ขาด >> จ้อย แพรว โอ นิว อริส จิ๊บ
ไคเปนเพื่อนกะไคก้น่าจะรุดี
** กานเดินทางของกุสิ้นสุดลงแร้ว
*** กุเดินมาได้ไกลแค่นี้จิง *** 5月8日 ย้อนหน่อยๆหลังจากที่ป่อยให้สังคังขึ้น space มานาน
ก้ได้เวลากลับมาอัพแร้ว....
จิงม่าช่ายไรหรอกว่ะ
กุยังม่ามีเรื่องไรจะอัพสักเท่าไหร่
เรยหาเรื่องไปก่อน ห้าๆๆ พูดเหมือนจะมีอารัย ??
ก้ที่ผ่านมาก้ไปมาหลายที่แหละ...
ไปแรดที่สวนมา ไปช่วยไอบอสมานจัดร้าน...
กุว่าแระ...ตะหงิดๆ แต่แรกแระว่าถ้ากุไปกุต้อง
ได้ทามอารัยสักอย่างกุคงจะม่าได้ไปแร้วกลับเรย
ซึ่งมานก้จิง จัดร้านแจกโบชัวช่วยมานไป
เหนื่อยมะกัวๆ ร้อนสัดอ้ะ
ฝนก้ตกแต่อากาศก้เหี้ยม้าก....ร้อนอบอ้าวชิบหายเรย....
แต่ก้เส็ดไปได้....ด้วยดี
แระเราก้ไปแดก บุฟเฟต์ มู๋ปิ้งกาน....ยืนแดกไปคนจีน
เดินมาถามทาง...งงกานเปนไก่ตาแตกเรยคับ
ไปกาน 4 คนบื้อไปซะ 3 โชคดีกุยังม่าลืมบ้านเกิด 555+
ก้บอกทางไป...แระกุก้แยกกลับมาก่อนม่าช่ายอารัย
นึกขึ้นได้ว่ายังม่าได้ซักผ้า...ต้องรีบๆ เด๋วม่ามีเครื่องในใส่ !!!
ส่วนวันนี้ไป siam มาอีกแร้วคับท่าน...
ตอนแรกก้ไปกะแบงค์ กะ เบียร์ก่อนแระเพื่อนมานก้มาอีกคนนึง
ก้ไปร้องเกะที่ sf มาบุนกานร้องไปได้ ชม.คึ่ง
ก้ไปหาเจกะเพื่อนๆ ข้างนอกแระก้ไปเล่นเกมต่อ...สักพัก
ถึงปามาน 5-6 โมงได้อ้ะก้กลับมาที่เซ็นกานต่อ....
เจอฟุ้ค แมค โม กุอยากร้อตตี้บอยสัดแระเรยซัดไป 1
แระก้ว่าจะไปกินกานต่อที่ข้าวสาร
อ่า....ฟุ้ค แมค โมม่าไป เหลือกุคนเดียวอีก T_T sadkod...
ก้เรยไปกะเจกะแบงค์ (เพื่อนเจ)
พอถึงก้หาที่ปลดป่อยกะล้างมือก่อนเรย
แระก้เดินๆๆ พาแบงค์ไปเพ้น สวยดีอ้ะอยากลอง
แต่ว่า....ม่ายดีก่า ยังม่ามีที่เหมาะๆ แระเวลาพอ...
สักพักแบงค์ก้อยากไปต่อเดดร็อกต่อ...อ่าจัดปาย....
เส้ดเราก้ไปหาที่เท่วกาน
เจบอกว่าวันนี้ บ้านมะยมมิกเซฮฟรี...จะเหลือเร้อะ !!!
พอเข้าไปถึงปุ้บ...เวงกำ...เจมานก้มะเคยมา...เงียบ...
อย่างกะร้านร้างอ้ะแสด....ก้เรยม่าเข้า...
ไปอีกร้านหน้าเข้าม้าก...แต่กุม่าถึงบัตรก้เสือกตอแหลเปน
สมาร์ทการ์ดซะงั้นน่ะ อดเรย...อายุก้ม่าถึง
กุก้เรยกลับดีก่า อยุ่ไปเด๋วได้หาเรื่องแดกอีก
มะช่ายไรหรอก...555 ของกินน่ากินม้ากมาย...
ก้เรยกลับพอถึงโทไปหาเจ...เจบอกเข้าม่าได้อีก
อ่าวเข้มพอกาน...อดไป....กุก้เรยมานั่ง
ระบาย.... ความสุขทุกข์กุที่ my space ต่อปาย....
พุ่งนี้ไปไหนดี.....เอาอีกแระ...มะอยุ่ติดบ้านเรยกุ
ห้าๆๆ เลวจิงๆ วันนี้เอารุปจากที่ไปเปนนางแบบจำเปนมาฝากด้วย...
หุหุ....กัวตัวเองม้ากมาย....แว้กกกก
** mizz my friendzzzz everybadiezzz **
5月3日 รายงานข่าวภาคดึกวันนี้ไปเซ็นมาคับ
ก้ไปช่วยบอสมานทามป้ายร้านมาน
แม่งมานนัดกุ 10 โมง มานอ้ะตื่น 10 โมง
กุจะบ้า แต่กุก้ไปสายก่ามานจนได้
แหะๆ
ไปแดกข้าวกานก่อนคับที่ food ก้แดกไปคุยไป
เส้ดแระก้ไปซื้อของที่ B2S กาน
ถิ่นกุเรยค้าบ....
ได้ของกลับมาเส็ดเราก้ไปรอจ้อยที่ Mc กานอีกเช่นเคย
ที่เดิมจิงๆ ว่ะ แระมานก้มา
ก้ไปเอารุปเส็ดมานเสือกอยากไปวัดเสมียนต่อ...
อ่าวลุยไปกุเสือกใส่เสื้อกล้ามซะงั้นมะควรเข้า
ก้รอกะบอสมานอยุ่ข้างหน้าแระกาน
แต่ว่าอากาศวันนี้แบบว่า.....ร้อนสัดอ้ะ...กุแทบละลาย
แระก้ว่าจะไปทามต่อที่สวนรถไฟ
แต่อุณภูมิแม่ง 39 องศา กุจะช๊อก !! เรยกลับไปเซ็นต่อเรยว่ะ
ก้ไปนั่งทามที่ Mc แหละดีแระ
ทามไปถึงปามาน 3 โมงคึ่งเส็ดก้นั่งเล่นนั่งโม้กานสักพัก
เส็ดก้ว่าจะไปสวนรถไฟให้ได้ ....
สุดท้ายก้ม่าได้ไปอีกอยุ่ดีว่ะ - -"
เซ็งเรย....
แต่ก้เดินแรดกานอยุ่ในเซ็นนี่แหละ
สุดท้าย 6 โมงก้แยกย้ายกานกลับบ้านคับ
แหะๆ...เด่ววันนี้ต้องนอนเรวได้แระ
ใกล้เปิดเทอม...แระพุ่งนี้ก้ต้องไปโรงานให้ไอบอสแม่งอีก
สารุปว่าร้านกุรึว่าร้านมานฟ้ะเน่ย??
วุ้ย...หัวปวดจี้ด !!!
แวะมาอัพแค่นี้ล่ะ
ก่อนเปิดเทอมว่าจะไปเท่วเลก่อนสักแป้บ
แระความคืบหน้ายังไงจะบอกอีกที
  แหะๆ ผ่อนคลาย....
** คิดเถิงพวกอีบ้า & ไอบ้าทั้งหลาย
*** เพื่อนๆ มอบตัวเส็ดวันที่ 10 ไปไหนกานดี เท่วกานๆ ดูหนังมะแสด....
* มิสพวกเมิง....สัดอ้ะ !! 4月30日 เหนื่อยสัดแระก้มานสัด...อ้ะวันนี้มีฟามฉุกอ้ะ
แต่ก้เหนื่อยอ่านะ
วันนี้ตั้งแต่เช้าเรยละกาน
11 โมงไปหานิวที่เซ็นแม่งจะยืมกางเกงแม่ง
ตอนแรกว่าจะไป 10 โมงแสด...ไอเอ็มแม่ง
วุ่นวายจิงๆ ต้องทามกับข้าวให้แม่งอีก
ช้าไปเรยว่ะ
ก้ไปหานิวรอกิ๊กเปนเพื่อนมานปามานเกือบชม.ได้ว่ะ
แม่งไปดูหนังกาน หมั่นไส้สัดอ้ะ !!!
แระกุก้ไปหาจ้อยต่อ
เพราะว่าวันนี้มีนัดถ่ายรุปที่สวนลุมไนท์ต่อ
ก้ไปกาน
วันนี้เปนอารัยที่แบบว่าถ่ายกานไปเยอะม้ากอ้ะ
หนุกดีนะแต่ว่าสงสารจ้อยมาน แม่งมะเคย
ทรหดแบบกุ พามานตากแดดตาก ลมซะ !!
แต่มานจะเปนลมไงเรยต้องดูๆ มานหน่อย
วันนี้พี่เค้าถ่ายกุกะจ้อย
แระก้ถ่ายกุไปกาน 3 คน พี่ช่างภาพอ่านะ
เส็ดหลังจากที่ถ่ายที่สวนลุมไนท์แระ
ก้ไปสวนลุมสวนสาธารณะกานต่อ
ก้ไปที่ set สีแดงซึ่งตัดกะเสื้อกุม้ากเรย ( สีเหลือง )
แระก้มีจ้อยมาแจมเปนคู่เพื่อนไง
หนุกดีๆ ชอบว่ะๆ
ก้ถ่ายไปแม่ง
กุไปวิ่งฝ่าฝูงนกพิราปมาว่ะ
โค้ดกัวกุวิ่งเหยียบแม่งเรย กัวแม่งขี้ใส่ด้วยนี่ดิ ประเด็นเรยว่ะ!!!
นี่คือฉากสุดท้ายแระที่ถ่ายกานไป
แระกุก้ไปหามู๋ปิ้งกินกาหลังจากแยกย้ายกะพี่ๆ เค้าไปแร้ว
เส็ดก้หารถเมล์ต่อไปที่หัวลำโพงต่อ
เพราะนัดกะแพรวไว้อีกทีว่า
วันนี้เราจะไปเดินเล่นถนนพระอาทิดกาน 3 คน
แอ๋ม จ้อย แพรว นานแร้วที่มะได้ไปไหนมาไหนแบบนี้ด้วยกานอ่านะ
ก้ไปเจอกานที่สถานีรถไฟใต้ดินหัวลำโพง ประตู 3
แระเราก้เดินไปขึ้นรถเมล์ป้ายหลัง KFC สาย 53 กาน
แม่งกุมะเหนเด็กยืนอยุ่ว่ะ
เหยียบเท้าเค้าเข้าไปเต็มๆ เรย
รุสึกผิดสากอ้ะ...กุมองมะเหนอ้ะ เค้าตัวเล็กนิดเดียวเอง
แระน้องเค้ามองกุตาขวางเรยอ้ะที่กุไปเหยียบเค้าแสด....
โหดสัดอ้ะ.... กุยอมเด็กเรย T_T
แระเราก้ได้ขึ้นรถเมล์สมใจคัฟ !!!
ไปถึงที่นู่นปุ้บ !! เราก้เดินไปซื้อผลไม้กินกานเรย
มะม่วง - กะปิ สับปะรด กะแตงโม แระเราก้ไปที่กินกาน
ที่กุชวนไว้ว่าเปนที่นั่งริมน้ำ ลมโกรกเย็นๆ แระมะค่อยมียุงด้วย
ก้เรยไปกาน
 แม่งลุยเดี่ยวเรยค้าบพี่น้อง....
 นั่งไปได้ปามาน 15 นาที ฝนตกคับ แรกๆ ก้ตกมะม้าก
หลังๆ เริ่มลงเม็ดใหญ่ขึ้นแระ....
น้องแพรวแกก้เอาร่มคิตตี้สีแดงออกมากาง
คนเดินผ่านไปผ่านมายังหัวเราะว่ะ 3 คนอักเข้าไปอยุ่ในร่ม
แระม้านั่งเล็กๆ เมิงก้ยัดเข้าไปนั่งกานได้ 3 คนอ้ะ
มานรันทดไรขนาดนั้นค้าบบบบ !!!
แม่งเริ่มตกแรงขึ้นเรื่อยๆ แร้วว่ะ ก้เรยค่อยๆ เดินออกดีก่าไปหาที่หลบกานเต๊อะ !!!
พอเดินออกมาหาที่หลบมะได้เรย เอาเปนว่าเราไปหาไรกินเรยดีก่า
จะได้ที่หลบไปในตัว ก้ไปที่ โรตีมะตะบะกานเยย
แระแร้วฝนก้ตกหนักจิงๆ ว่ะ ก้กินกานไปหมดไปทั้งหมด 178 บาท
เด๋วนี้แม่งแพงขึ้นแระก้ให้น้อยลงว่ะ
เซ้ง....เซ็ง... แต่ก้แดกว่ะ หุหุ ... เส็ดพอฝนเริ่มหยุดแร้วเรา
ก้มะยอมเลิกรากลับไปที่เดิมต่อดีก่า แหะๆ
ก้ไปนั่งกานทีนี้ก้เริ่มถ่ายรุปกานแระ แรกก้ดีอยุ่หรอก
ถ่ายแบบดูดีแต่หลังๆ นี่ ชักจะอุบาทว์กานทุกคน
 หลับแล้ว..... เค้ากู้กานจนเลิกไปแระ !!!
 แม่ง... ก้จะได้ม่ามีไคสวย ไคดูดีเกินหน้าเกินตาไปไง 555+
จิงมะล่ะแสด.... เด๋วกุสวยก่าพวกแม่งก้ม่าดีสิ เหอะๆ พูดมาได้ !!!
จากหลังป้าก้เริ่มนึกไอเดียออกทีละนิด...
ว่าเราถ่ายแบบจับเวลาดีมะจะได้เหนหมดทุกคนเต็มๆ เรย
ก้เรยลองดู.... ก้ออกมาเหนทุกคนจิงๆ
แต่ว่าคนตั้งกล้องเปนป้านี่สิ !! สังขารแบบว่าม่าไหวแร้วนะ...
วิ่งไปวิ่งมา ตั้งกล้อง จัดมุม กดชัตเตองี้อ้ะ
ป้าแทบลมจับเรย แต่ก้ถ่ายสำเร็ดมาได้ด้วยดี
เห้อ....
วันนี้เปนอารัยที่แบบว่าหนุกสัดๆ อ้ะ
ทั้งถ่ายรุป เหอะๆ ลองไปเปนนางแบบจำเปนดู ก้เหนื่อยใช่ย่อยว่ะ !!!
ไคว่าสบาย...ขอเถียงเรยว่ะ
แต่ก้ดีประสบกานใหม่ๆ ทามให้กุเล่นกล้องให้กุแอ้กได้แรดก่าเดิม
ห้าๆๆๆ แอบสะใจเล้กน้อย !!!
 เหนื่อยสัด....
 เพราะกุวิ่งเซตกล้อง
 แทบทิ่มคับโผม...........
 แระก้รุสึกดีม้ากๆ เรยก้คือ
ม่าได้ไปไหนมาไหนกะเพื่อนกุ่มนี้ กุ จ้อย แพรวมานานม้ากแร้ว
ก่อนหน้านี้ก้คิดว่า จะรวมกานได้มะ ?? แพรวจะมารึป่าว
แต่สุดท้ายก้ครบ... ก้ดีอ้ะ... รุสึกเปนเหมือนเดิมแร้ว
แต่ความจิงมานอาจจะมะช่ายก้ตามเหอะ
เห้อ....
อย่าเส้าไปๆ ทุกอย่างม่าได้อยุ่พร้อมกะเราเสมอไป
กุรุจักคำๆ นี้ดีพอที่จะยอมรับเรื่องราวต่างๆ ได้แร้ว
ทั้งเรื่องครอบครัว.... ความรัก....แระเรื่องเพื่อน...
 ขอเสนอ...ที่แห่งนี้.....
 จากนี้กุคงจะรับรุอารัย
แระเปนผู้ใหญ่ได้ม้ากก่าเดิม
เพื่อนๆ คอยเตือนกุด้วยนะว่าต่อไปนี้
อย่าให้ไคเดินเข้ามาในชีวิตกุม้ากก่าคำว่าเพื่อนอีก
ม่ายๆ กิ๊กดีก่า โอเค๊ๆๆ ( ติดตลกทามห่าไรวะ คนแม่งเคียด....!!! )
กุเบื่อกะชีวิตที่ต้องผูกมัดแร้ว
ยังไงๆ กุก้รุว่ามะมีทางเปนได้ แต่ก้แค่อยากให้พวกเมิงเตือนกุว่ะ
กุมะอยากเปนเหมือนคนรอบข้างที่กุเล่าให้พวกเมิงฟังกัน
  ร้ากพวกเมิงทุกคนนะ
ขอบคุนพวกเมิงทุกๆ คนนะ
ที่เดินเข้ามาเกี่ยวข้องในชีวิตกุ....
กุขอบคุน...
4月28日 วันทิ่มแห่งชาติ !!!แม่งเอ้ย... !!
มะวานนี่แบบ...ออกแรดคัฟ
ออกตั้งแต่เที่ยงวัน
กุกลับเอาซะอีกทีก้ตี 2
อีสาด.... แรดจิงกุ ( - -")
 มะวานกุไปสยามมาว่ะแสด... เชี่ย...
ตอนก่อนไปเว้ย... ฝนทำท่าจะตก
กุว่าแร้ว....เพราะกุไปสยามแน่ๆ เรยว่ะ
แต่ก้โชคดีนะ.... ที่แม่งมะตกจิงๆ
เห้อ...รอดตัวปายว่ะ
 กุแบบมะวานนี่กะไปเปิดหูเปิดตาสุดๆอ้ะ
หลังจากที่มะได้ไปหยามมาเกือบปีแระ...
กุจะบ้า...ไปถึงนี่แบบ...
กุอย่างกะ.... บ้านนอกเข้ากุงอ้ะแสด....
ลืมไปหมดทุกอย่างเรย
มองอารัยก้ดูเจริญไปหมด
ผิดกะกุ... T_T
 แสด...เล่าเรยละกาน
ไปถึงกุก้ไปเข้าห้องน้ำกันที่ หยามเซ็นก่อน
ไปเข้าห้องน้ำสีแดงกานเว้ย...
แค่ห้องน้ำเกือบจะเดินออกผิดแระ
แสด...อายโค้ด.... แต่ห้องน้ำสวยสาด....
แม่ง...โดนจิวกุเรยวุ้ย !!
โชคดีไปกะนังอุ้ม 2 คน มะง้านกุเห่ยศรีไปเรยว่ะ
เส้ดก้เดินกลับไปคัฟเดิน point ต่อ
แสด..เพิ่งเหนว่าแม่งทามถนนใหม่ !!
ตื่นเต้นแระกุ - -
เส็ดแร้วก้ไปแดกหนมปังต่อ....ที่ร้านเชี่ยไรวะ
ลืมชื่อ.... - -"
แดกไปได้สักพักจะไปเดินพารากอนกานว่ะ
หลังจากล่าสุดที่กุมากะอีจา ปามานแม่ง....
ยังมะปิดเทอมเรยว่ะ....
กุล่ะแบบจะหลงแร้วค้าบ....
ถ้ามะมีอีอุ้มนี่ซวยสัดอ้ะ!!
 ไปเดินพารากอนก้เหมือนเดิมกะตอนที่กุมา
อีห่า....ไคว่าพารากอนคนหน้าตาดีเยอะวะ !!
กุเถียงสัดอ้ะ... หน้าชายแดนแต่อยากเดินรู๋ท้างน้าน
กุแบบเหนละ.....ป้าเซ็งชีพ....ได้ cheeze กลับ
มาเล่มนึง - - ม่ารุจะปายทามห่าไร
กุเรยแบบ....กลับไปหยามเซ็นแระไปดิสต่อ
ไปเดิน loft แระกานมะได้ไปนาน
ไดน่ารักโค้ดแต่ว่าเล่มละ 179 สวยจิงๆ
แต่มะเอาเด๋วค่อยซื้อที่บ้านกุยังเขียน
มะหมดเรยว่ะ .... น่านดิ
ก้เรยผ่านคัฟผ่าน....
เดินไปแม่งเจอที่ใส่บุหรี่อ้ะ เปนกล่องสแตนเลสอ้ะ
เย้ดเป็ด....สวยสัดอ้ะ แต่ว่า...อันละ 400
แทบคว่ำตงนั้นเรย...แพงสัด
อ้าวผ่านๆๆ แระก้นึกขึ้นได้ว่า ฟุ้คกะเจมานเรียนนี่หว่า
ไปเข้าส้วมก่องแระก้ไปหามานดีก่า
เบื่อ..........
 ม่ามีเชี่ยรายทาม...ไป point เหมือนเดิม
วันนี้มี ab normal ที่ point ก้เรยแวะไปดู
อ่อๆ งาน knock knock !! ก้เข้าไปดู
กุก้ได้ผ้าคาดผมกลับมาอันนึง
เย้ดเข้.... ราคาน่าจะอันละ 10 บาท
ขายกุ 60 มะซื้อก้มะได้เพราะอยากได้
แระแม่งก้น่ารักด้วย กุพลาดไป 1
ก้เดินได้สักพักร้อนสาด....
ไปมาบุนดีก่า.... มะได้เดินนาน !!
ไปเล่นเกมกานเว้ย....รถแข่ง
มันส์สราด....เพราะกุแข่งชนะ 555+ เลวมะ
อ่าจิงกุเล่นชนะอุ้มมาน... กุช้อบ...ชอบ...
แระก้ไปร้องเกะต่อ มะได้ร้องที่ sf มาบุนมาปามาน
ชาดก่าๆ ได้แระ ซัดไป 2 เพง 30 ไง ล่อ...
คนมะเข้าตา - แคลลอรี่ บลาๆ กะ
น้ำเต็มแก้ว - พี่สาวกุไป ห้าๆๆ ตงไหนเนี่ย ??
แม่งแระก้กะจะร้องต่อแต่แม่ง...มะเอาดีก่า
ไปหาไรแดกดีก่า.... ไป in & out แหะๆ...
ของโปรด... กินเส็ด... ก้กะว่ากลับไป point
ดีก่า... เดินออกไปก้เจอพวกไอแบง กะไอเบีย
พอดีเรยด่ามานกะต่อยไปกลางมาบุน ชำระแค้น
กุไปซะ...เปนอันเส็ด... ม่าได้เจอกานนาน
มานก้เหมือนเดิม... แต่ชมกุว่ากุสวยขึ้นนี่สิ ???
กุแทบลงไปกลิ้งกะพื้นให้ได้เรย 555+ เขิลจัด !!
แระก้ไป point ไปหาฟุ้ค กะ เจดีก่า ก้ไปแระก้
ไปส่งอุ้มที่รถไฟฟ้า เส็ดกุก้แรดกะฟุ้คต่อพักนึง
เจก้มาก้ไปหยามดิสอีกแระ ??
เดินวนไปวนมาอยุ่แค่นี้
หยามดิส หยามเซ็น พารากอน point โบนันซ่า
by pass กุจะบ้า... เดินฟื้นฟูความจำได้แระเนี่ย
แร้วเจก้แยกไปหากิ๊กกั๊กมาน... กุก้ไปเซ็นกะฟุ้คต่อ
นัดไอวุดไว้ว่าจะไปดูหนังกาน ตอนแรกคิดๆๆ
ice age ดีมะวะ ม่ายเอาๆ ghost game น่าสนๆ
มีรอบตอน 2 ทุ่มคือ...ตอนที่ขึ้นไป 2 ทุ่มแร้ว !!!
ช้าไปแระ... อีวุดก้มาช้าอีกด่าแม่งไปพอดี
ห้าๆๆ อย่างฮาไอฟุ้คแม่งโดนกุ่มเกย์มอง ฮาแสด...
 แม่งสักพัก..ไอแบงค์โทมาบอกว่าแม่งแดก
กานอยุ่ที่ถนนพระอาทิด แถวป้อม
แบงค์ " เมิงอยุ่ไหนเนี่ย ?? "
กุ " เซ็นว่ะมีเชี่ยไร "
แบงค์ " เมิงมาเด๋วนี้เรย "
กุ " ไปทามเชี่ยไรค้าบ ?? "
แบงค์ " กุแดกเหล้าอยุ่จะให้เมิงมาทามไรล่ะ
มาเรวๆ เรยสาด... "
กุ " ไปตอนนี้เนี่ยนะสาด... 2 ทุ่มก่าแระ ทามไมเมิง
มะชวนตั้งแต่เจอที่หยามวะแสด... "
แบงค์ " เออ..มาเหอะสาด นึกขึ้นได้ว่ามีเมิงโสดอยุ่ "
กุ " อ่าว... - - "
แบงค์ " เมิงมาเรวๆ เรยนะ... "
กุ " เด๋วกุตัดสินใจก่อนนะ มะแน่ๆ ถามเพื่อนก่อนว่าจะไปป่าว "
แบงค์ " เมิงอย่ามามุก ถ้าถามแสดงว่ามะมา ออกมาเด๋วนี้เรย "
กุ " อ่าว..กำ อีห่า....เออๆๆๆ "
กุออกจากเซ็นไป 3 ทุ่มสาด....
ขึ้นทางด่วนไปเรย...โทสับแบตก้จะหมด
เชี่ยแม่งเสื่อมทั้งโทสับเสื่อมทั้งคนใช้เรยว่ะ
ไปถึงก้เจอกะน้องแสงคัฟ แสงโสม....อีกแร้ว
เจอแก้วแรกปุ้บ !! หมดแก้ว...กุจะบ้า...เข้มซะด้วย
อีห่าเบียมานชงให้กุ... แต่ก้จัดไป หมดก้หมดวะ
โอเคแก้วแรกยังพอดีอยุ่...
หมดแก้วแรกเขียวตาม....มะวานซัดไปกี่แก้วจำมะได้
หรี่ไป 4 แต่ป้ารุสึกตัวอีกทีอยุ่บนรถแทกซี่แระคับ...
งงสัด...ม่ายรุเรื่องแระค้าบบบบบ
รับโทสับฟุ้คมะไหร่มะรุ อุ้มโทมามะไหร่มะรุ อีวุดโทมา
มะไหร่มะรุอีกแร้วคัฟ แต่ที่รุก้คือ...
มะคืนอ้วกแร้วค้าบ อ้วกบนรถเรย... ลงจากรถ
ขึ้นบ้านแทบเดินมะถูกเรยสาด....กลับถึง
ทิ่มสมใจเรยค้าบ !!!
 ตื่นมาอีกที 7 โมดร้อนสาด.....
เหนียวตัวโค้ดๆ ไปอาบน้ำก่อนเรย
อาบเส็ดมะได้ทามไร นอนต่อ....
พ่อมาอีกที 9 โมง....ไปจัดกองหนังสือต่อ....
ม่าได้นอนเรยสาด....
แต่มะวานเปนอารัยที่ได้ออกแรด...สุดๆ
นานๆ ที ป้าจะได้เปิดหูเปิดตา
แระป้าก้เมาเรื้อนสุดๆ เรย...
 แต่ว่าวันนี้อยุ่บ้านทั้งวันเรยว่ะ
หน้าคอมอย่างเดียวเรย
กุทามๆๆๆ รุปอย่างเดียวเยย หุหุหุ.....
 แม่งช่วงนี้อยากอยุ่กะเพื่อนๆ ว่ะ...
เพื่อนแม่งก้... หายกานหมดเรย
เจก้เท่วม้ากมะได้ ฟุ้คก้อยุ่กะเจ วุดก้ต้องรอเจกะฟุ้ค
อีวาว...ก้ม่ามีตัง... อยุ่กะกิ๊กบ้าง ทิ้งเพื่อน T_T
เกิ้บแม่ง... ม่ามีตังอยุ่บ้าน... กุเคียดแว้ว....
คิดเถิงเพื่อน....อยากไปโรงเรียน...อยากเจอเพื่อน...
 แอ้กแรดไปมะ??
  เจ้ด...ม่อน.... ไอเหียกศักดิ์เอ้ย....
ซวยชิบหายวันนี้....
พวกเมิงคงจารุกาน
เหอะๆๆ
วันนี้มีเรื่องให้อัพม้ากมาย.....
แต่หัว ค ร ว ย แสดละ
เจอกาน 10 พึดพาเพื่อนๆ
วันซวยของพวกเรา
ม อ บ ตั ว ค้าบบบบบบบบบ
4月26日 กุพัฒนาแร้ว !! วันนี้ หัวใจกุ.... เริ่มหายเจ็บแร้ว......
เหมือนกับว่าจะชินชา...ก้มะช่าย....
จะมะรุสึกอารัยเรย....มานก้มะเชิง
แต่เปนแบบนี้ก้ดีแร้วล่ะ.......
จะได้จำไว้ แระมะมีคั้งต่อไปอีก
 เฮ้อ....เด๋วนี้ชีวิตกุนะ
ชักจะบ้าไปแทบทุกวันเรยว่ะ....
ม่ามีไรจะทามเรยนะ ก้ได้แต่นั่งดูรุปตัวเองอ่านะ
นั่งเพ้อ....ไป ว่ะ.....โอ้ย....คิดแระก้....วุ้ย..หัวปวดว่ะ !!
 มะไหร่กุจะมีไคเข้ามาในใจกุสักทีวะ ???
แระนี่ม่ามีรึไง ?? อ่อๆๆ ตอนนี้อ่านะก้แค่.... โสด.........
  จะว่าไปนะเมิง....เรื่องที่ผ่านๆมาอ่านะ...
กุก้รุสึกว่ากุคิดม้ากเกินไปจิงๆ... ว่ะ
จิงๆ เรื่องมานผ่านมาแร้วก้ต้องปล่อยให้
มานผ่านไปจิงๆว่ะ กุก้มะอยากคิดแร้วล่ะนะ
ยิ่งคิดก้เคียกป่าวๆ จะง้อทามไมล่ะ ถูกมะ !!
 จิงๆ ตอนนี้อ่านะ กุก้ม่ามีไรแร้ว กุเฉยๆ ไปแร้วว่ะ
วันนั้นกุยังโทไปกวนส้นตีนหาเรื่องแม่งอยุ่เรย
ห้าๆๆ เลวไปมะ
เอาล่ะวะ ในเมื่อกุกลับมาเปนคน....ได้ขนาดนี้แร้ว
กุก้มะต้อง ไปเอาเรื่องอารัยมาให้หัวปวดอีก
เพราะกุเบื่อแระกะกานถูกผูกมัด.....
มานยากเกินก่าที่เรา
จะต้องพูด บอก อารัยกะไคสักคนเนอะ....
มานเหนื่อยที่จะต้องมาบอกคำพูดต่างๆนานา
มานท้อที่จะต้องมาพูดแก้ตัวกะเหตุผล
อารัยม้ากมายหลายล้านเหตุผล
ที่เค้ามะเข้าใจเราเรย ก้จบไปแระล่ะกะความรุสึกต่างๆ
ก้แค่ขอให้ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี
ไม่เจอเรื่องแบบนี้อีกซ้ำเปนคั้งที่ 3 ก้พอใจแระ
เบื่อ ... เหนื่อย.... ท้อ....หนักใจ....
นี่แหละ...กุพัฒนาทั้งตัวแระหัวใจแร้ว
คงจะม่ายมีไคมาหลอกกุได้อีกแร้วล่ะ
คิดว่างั้นนะ !!! 4月25日 คิดถึงพวกอีบ้าด้วยกานทั้งหลายแม่งชักเริ่ม....เกิดอาการว่างจัด
เพิ่มขึ้นทุกวันว่ะ....
กุแบบ....เห้อ.....อยากเปิดเทอมแร้วง้ะ....
กุอยากเจอเพื่อน.....กุ่มขี้เหล้า ขี้เมา
แกงค์ชะอำ คิดเถิงแบบสาดๆ....แระว่ะ
อยุ่บ้านแม่งเบื้อ...เบื่อ...
พอได้ออกแรดก้เสียตัง....เรยม่าค่อยอยากออก
แต่พอม่าออกก้เซ็ง...เซ้ง...เซ็ง....
ม่ารุจะไปทามอารัย รึหาไรทามดีว้อย....
เฮ้ยแม่ง....กุชักเริ่มเซ็งแระนะ
แม่งๆ คุยกานในเอม
มีเชี่ยอารัย...ก้ขอเบอ
พวกเมิงบ้ากานม้ากรึไง
เสี้ยนกานม้ากรึไงค้าบ
อีห่า....กุว่ากุจะมะด่าแระนะ
มารยาทนะมีมะ มะให้ก้น่าจะรุแระนะ
ว่าคือมะให้...จะให้ต้องด่ารึไง
ทามไมต้องเซ้าซี้ด้วยวะ
เด๋วกุบั๊ดบล๊อกท้างโคตรเมิงเรย
แสด....กุโหดไปป้ะเน่ย
แม่งถ้าพูดมะรุเรื่องกุจะด่าให้แสดเอ้ย
เอาเมล์เพื่อนกุมาเล่น แระเสือกทามมาเปนมะรุเรื่องอีก
โอ้ย....กุระบายความในใจเกินไปป้ะเนี่ย ??
เพื่อนๆ....ค้าบ
กุคิดถึงพวกเมิงจางเยย
ป้าอยากไปโรงเรียนแร้วเนี่ย
ป้าคิดถึงหลานๆ เน้อ....
P l a y |3 o Y & P l a Y G ! |2 ll - - C l u |3
อีเกิ้บ......โอ้ย.ๆๆๆ...เจ็บจังเรยอ้ะ
อีวาว - - เมียถังน้ำสีเขียว เหนผัวแร้วอ้วกทันที!!
อีฟุ้ค - - คาราด้า + โอ้ย....กุจะบ้า
อาเจ - - ขี้เหล้าเอ้ย....
โม - - กุก้ได้แต่อยุ่บ้านทามกับข้าว
วุด - - เมิงกลับจาก มะละแหม่ง city ยังวะ??
C |า a - a m = G a n g
ไอโจ้ - - เด๋วกุยิงทิ้งเรยสาด... พี่โจ้วงพอส
ไอก้อง & น้องต้าร์ที่หลงมาบ้ากะพวกเรา - - spider's family
ไอหมง - - พอได้ตักก้พักใจร้องไห้ซะงั้น !!!
ไอพล & นังอุ้ย - - ป่อยมานไปกาน 2 คน ชะอำนี้มีแค่เรา 2 คน
ไอตาร์ด - - 555555 เปนเชี่ยไร ก้อ 5555 เฉพาะเวลาเมา
แต่กุให้อภัยได้ที่คีมกานแดดเมิงดี เอิ๊กๆ เลวจิง
ไอเทียน - - เมิงอย่ามา show off แถวนี้ กีต้า 3 สายเมิงก้โปรเสือกเล่นได้
ไอมุก - - เมิงพลาดไปแร้วที่มากะพวกกุ โดนเผาหมดแหละสาด....
เมิงเมาแระเข้ากะอีเกิ้บได้เรย เกิ้บเมาร้องไห้ แต่อีมุกขำใส่อย่างเดียวเรย 555+
เออหมดแระนี่หว่า....อ่อๆ คนสุดท้ายมานกุ
กุก้ว่าทามไมหายไปคนนึง ??? ลืมนับ งงเองซะงั้น
กุมะรุจะอัพอารัยดีอ่านะ
เพราะกุคิดถึงเพื่อนๆ เรยนั่งนึกถึงเรื่องชะอำ
นึกแร้วมานก้พอบรรเทาให้หายคิดถึงได้บ้าง
***** ร้ากกกกกก พวกเมิงนะว้อย..... ******
4月23日 อยากกลับไปเปนอย่างเดิม....และแล้วก้ถึงเวลา
และแล้วเทอก้ต้องไป
ช้านก้เข้าใจที่เทอเลือกเดิน
ฝืนยิ้มด้วยความยินดี
ทั้งที่เจ็บปวดเหลือเกิน
ได้แต่ยืนมองเทอเดินไปกับเค้า
รัก...แม้รักเพียงใด
ก้รัก...ได้เพียงหัวใจ
สุดท้ายต้องยอมปล่อยเทอไปกับเค้า
จากนี้....เทอก้คงไปดีก้ขอให้เทอจงสุขสบาย
เทอจงเดินไปตามความฝันของเทอที่เทอตั้งใจ
แม้ช้านต้องเสียใจ...แต่ช้านจะรับไว้เอง
อย่างน้อย.....เทอก้ทามให้ช้านรุว่าเคยมีความสุข
..... เพียงใด......
ได้เปนคนที่เทอเคยรักก้ดีแค่ไหน....
ช้านต้องยอมเข้าใจ
เกิดมาแค่เพียงได้รักกัน...
สุดท้ายไม่เปนอย่างฝัน....
.....ช้านยอมทำใจ....
ชีวิตที่เราเคยมี
แขวนไว้บนได้บางๆ
ไม่รุว่ามันจะขาดเมื่อไหร่
เมื่อเทอเจอทางที่ดี
เทออยากมีชีวิตใหม่
ไม่ผิดอะไรเมื่อเทอต้องเลือกเค้า
รัก....แม้รักเพียงใด
ก้รัก...ได้เพียงหัวใจ
สุดท้ายต้องยอมเปนคนที่ปวดร้าว....
**เกิดมาแค่เพียงได้รักกัน
สุดท้ายชีวิตของช้านก้ไม่มีใคร**
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ทั้งชีวิตนี้มา...กุร้องเพงนี้ให้กับ
คนมา 2 คนแร้ว
เพงเดียวกาน 2 คน เหอะๆ... ฝืนชะมัดเรยว่ะ
กุทำได้แค่คนที่ยอม.... คนที่ดีน่ะร๋อ
กุแค่อยากให้กลับคืนมา แต่กุก้ทำมะได้งั้นร๋อ...
ที่พูดไป ที่ด่าไป ที่ห้ามอะไรไป
รุบ้างมั้ยว่าอยากให้สนใจ อยากที่จะให้ตอบสนองกลับมา
ไม่ต้องโทมานะ....แต่ในใจ " โทมาเหอะ... รอโทสับอยุ่ "
ไม่ต้องมาเปนห่วงเปนใยอารัยกานหรอก
.....แต่ในใจ " ขอบคุนนะที่ยังเปนห่วงกัน เปนได้แค่พี่น้องก้ยอม "
ขอให้มีความสุขกะคนนนั้นนะ ....แต่ในใจ
" กุอ้ะร้องไห้อยุ่รุมั้ย ไม่อยากจะพูด ฝืนไป... แต่ก้แค่อยากให้
เจออารัยที่ดีก่า ถ้าเทอได้พบกะคนๆนั้นไปแร้ว "
ทุกวัน...ก้ได้แต่นั่งมองโทสับไปวันๆ....
ว่าเค้าจะโทกลับมาบ้างมั้ย...?? แต่....ก้ไม่มีแม้แต่วี่แวว
ตื่นมาทุกคั้งก้ไปหยิบโทสับเพื่อจะโทไปบอกว่า " ตื่นแร้วนะ "
แต่...ลืมไป...ว่าเราไม่มีเค้าคนนั้นแร้วไม่ใช่ร๋อ....ก้โทมะได้
ออนเอม...ก้คิดว่าเค้าจะออนแระจะทักกลับมาว่า
" ที่รัก....ออนเอมอีกแร้วนะ "
" คุยกะใครอยุ่บ้างเนี่ย "
" วันนี้จะออกไปไหนรึป่าว?? "
ตอนนี้ไม่มีเรยสักอย่าง สักคำพูดที่จะเหนแระได้ยินอีกต่อไป....
เวลาก่อน 4-5 โมงเย็น จะได้ยินโทสับมา....
โทมาบอกว่า " นี่เค้าออกไปทำงานแระนะ เด๋วเบรคแระจะโทหานะ "
เวลาปามาน ทุ่ม 2 ทุ่ม กะ 4 ทุ่ม ก้จะ " โทมาเล่าเรื่องงานให้ฟัง
ถามว่ากินเข้าแระยัง ?? จะนอนกี่โมง?? เล่นเอมอีกแร้วร๋อ??
คุยกะใครบ้างเนี่ย ?? คืนนี้จะให้โทไปมั้ย?? "
ตอนนี้ทุกอย่างกลับกลายเปน................เงียบ...................
ไม่มีอะไรเรย ทุกอย่างที่เคยมีหายไปหมดเรย
อยากให้กลับมาเปนเหมือนเดิมอีกจังเรย
ความรุสึกดีๆ ที่เคยมี ความรุสึกที่เปนห่วงกัน ว่ากุบ้างเวลาที่กุทำอะไร
ไม่ดีๆ ลงไป รึว่าทำอะไรขัดใจ อยากให้พูด อยากให้ว่า อยากให้บ่น
จะอารมเสียใส่ยังไงก้ได้.... ขอแค่ให้กลับมาเปนอีกคั้ง.....
เกียดตัวเอง..... ที่ทำเรื่องในตอนนั้นลงไป
ที่ไม่ดูแลเทอให้ดีเหมือนกะที่คนรักกันเค้าควรจะดูแลกัน
ขอโทด....ที่ไม่สนใจ ที่ทำเปนเมินเฉย
ขอโทด....ที่ยังทำนิสัยเดิมๆ ติดเพื่อน น่าม่อ ทั้งๆที่รุว่ามีเทออยุ่ข้างๆ อยุ่แร้ว
ขอโทด....ที่ชั้นรักเทอช้าเกินไป..... ขอโทดจิงๆ
ที่เพิ่งจะมารุสึกรักแระห่วงใยเอาตอนที่ทุกอย่าง
มันสายเกินไปแร้วจิงๆ 4月21日 กุตัดสินใจไปแระนะ... new lookมะคืนวันที่ 18 อ่านะ
กุแบบว่าอยากรุคำตอบสัดๆแระว่ามานจะยังไงกานแน่
แระเค้าก้มะตอบกุกลับมาสักที
กุเรยแบบให้ตัวเลือกไปบ้างไรไปบ้าง
ในที่สุดเค้าก้มะตอบกุมาสักที
กุเรยเอาวะตัดสินใจเองไปเรยดีก่า
" ถ้างั้นเราก้เลิกกานเถอะ ง้านแอ๋มเปนฝ่ายไปเองดีก่า "
กุก้เรยตัดสินใจพูดไป
เค้าก้ยังแบบบอกกลับมาว่า
" แระแอ๋มจะไปไหน จะไปทามอารัย "
โหย....ยังจะมีกานถามอีก
พูดงี้ก้ทามให้กุรุสึกว่ากุมะอยากไปดิวะ
แต่กุก้ตัดสินใจพูดไป
" ถ้ามะรักกันก้มะจำเปนที่จะต้องเปนห่วงเปนใยหานแร้ว "
มานก้จิงนะเว้ย กุแบบเปนคนที่
รักแรงเกียดแรงนะแต่ว่ามาทามกะกุแบบนี้
กุคงเกียดไปเรยว่ะ กุคงคัยก่าเค้ายังมะได้แระมะคุยด้วย
กุจะคุยได้ก้ต่อเมื่อเรื่องมานผ่านไปกนานแระ
แร้วกุก้ลืมเรื่องนี้ไป คือพูดง่ายๆ ว่ากุทามใจ
กะเรื่องแบบนี้ได้แร้ว.... แต่ตอนนี้ม่ายว่ะ
อย่าเพิ่งมาคุยกานเรยนะ กุม่ามีอารมพอที่จะ
สนทนาได้หรอกตอนนี้
กุก้เปนแค่ คนที่ยังทามใจมะได้
เปนแค่คนที่พยายามทามให้ทุกสิ่งทุกอย่าง
ที่เปนความรุสึกที่ดีของกุกลับคืนมา
กุอยากจะร่าเริง อยากเฮาฮาได้อีก
กุมะอยากคิดอารัยเรื่องนี้เรย
** แต่ว่าก้หาคนดูแลหัวจัยเหมือนกานนะ - -"
สาด...แอบม่อ... 555+
เออๆ เพื่อนๆ กุเปี่ยนเบอใหม่แระนะ
เบอเก่า 05 ที่มีอยุ่เมิงลบกานไปได้เรย
ม่าเอาแระ.... แม่งสันยานห่วย แระยังอยากเปี่ยนด้วยไง
เปี่ยนไปทั้งชีวิตเรยได้ยิ่งดี !!!
เอาเปนว่า แระเจอกานก่า new aime หุหุ
ร้ากพวกเมิงทู้กคน.....................
ขอบคุนที่อยุ่เปนกำลังใจให้กุสาเม๋อ......
** ไม่สันยาว่าจะรักตลอดไป
แต่สันยาว่าต่อไปจะไม่ลืม **
- - มะเม้นบ้านบึ้มนะเฟร่ย....!! - - 4月17日 เกิดมาแค่รักกัน... มันก้คงจะจิงนี่มาอัพสเปซคั้งใหญ่ในชีวิต
จามไว้เรยว่าวันที่ 15 เมษายน 2549
วันนี้เปนวันที่รุความจิงทุกอย่าง
ออกจากปากเค้ามา แระเราก้รุแระว่า
ตั้งแต่เดือนพฤจิกา ที่ผ่านมา ที่คบกาน
รอบ 2 นั้น ทุกอย่างมานเปนไปอย่าง
ที่คิดจิงๆ ซึ่งนั่นก้คือ
" มานต้องไม่เหมือนเดิม " แระมานก้
เปนไปตามความจิงทุกอย่างที่กุระแวง
ไปทั้งหมดม่ายว่าจะที่ม. เค้ากัวว่าเค้า
จะแอบรักเพื่อนเค้าเอง ซึ่งนั่นมันก้จิง...
แอบรักมะว่า แต่ทามขนาดนั้นมานก้รับ
มะได้หรอก แระบอกกุมาว่ามานมะได้มีอารัย
คิดว่าพูดแบบนี้ไคจะเชื่อกานวะ มานยังเชื่อ
อารัยจากเมิงได้อีกร๋อ กุถามหน่อย...???
กุเคยระแวงไว้ว่าที่ทามงานต้องมีไคแน่ๆ
แระก้เปนความจิงที่ว่า แอบชอบ แอบคุย
กานไปในระหว่างที่คบกะกุอยุ่ ไปดูหนัง
เรื่องที่กุชวนเค้าไปดูแต่เค้าดันบอกว่า
เปลืองตัง มะอยากไป อยากอยุ่บ้าน....
เหอะๆ.... กุต้องเจอการทรมานกุแบบนี้
อีกสักกี่คั้งถึงกุจะหมดเวรหมดกำสักที
จากวันนี้ไปกุคงต้องยืนอยุ่คนเดียวแร้ว
ต้องกลับเปนคนใหม่ที่เข้มแข็ง....
กุคงเปนคนเดิมมะได้ แค่อยากจะบอกไว้
ก่อนจะจากไปว่า แค่อยากจะฝากคำถามไว้ว่า
- เพราะอารัยเรื่องเล็กๆบางเรื่องถึงต้องปิดบัง
กันทั้งที่มานมะน่าจะหลอกกัน
- ทั้งๆ ที่ถามอยุ่ทุกคั้งที่คุยกัน เจอกันว่า มีไค
รึป่าว เบื่อกุมั้ย ทามไมเรื่องแค่นี้ต้องโกหก
เพื่อให้คนอย่างกุมานดีใจ แต่สุดท้ายก้เจ็บเอง
- ทั้งๆ ที่บอกกานมาตลอกว่ารักกัน แต่ทามไม
ถึงยังมีคนอื่นได้ ทามไมถึงต้องปิดบังเรื่องเพื่อน
ที่เทอชอบคนนั้น ทามไมเรื่องที่ทามงานต้องปิดบัง
ทามไมต้องเอาพ่อ เอาแม่มาอ้าง ทั้งๆ ที่บอกกาน
ตงๆ แต่แรกมานน่าจะดีก่า
- คงมองกุเปนตัวตลกงั้นร๋อ กุมะเคยอยุ่ในสายตา
เรยช่ายมะ แค่บอกมาตั้งแต่วันนั้นที่มีปันหากาน
แต่แรกก้ดี กุคงจะเลวได้ม้ากก่านี้นะ...
- ก้มะรุจาพูดอารัยต่อดี บอกก้บอกไปหมด
ทุกอย่างแร้ว กุอ่ะมะมีอารัยปิดบังเรย ก้มาระแวงกุ
มาอารมเสีย มาประชดใส่กุ กุไปทามอารัยให้เมิง
ไม่ทราบค้าบ... กุก้แค่รักเมิงไปวันๆ เมิงมะชอบอารัย
ก้พยายามแก้ไขทุกอย่างให้มานดีขึ้น กุแค่เปนคนที่
สม่ำเสมอ รักยังไงก้อย่างงั้น คิดถึงยังไงก้คิดถึงอย่างนั้น
เปนห่วงยังไงก้เปนห่วงอย่างนั้น
* * คำพูดของกุมานคงเยิ่นเย้อเกินไปว่ะ....
แค่คำๆ เดียวมานก้เกินพอแระ " รัก " ถึงแม้เค้าจะมอง
มะเหนคำๆนี้ก้เหอะ....
กุบอกไปแร้วว่า ละครเรื่องนี้มานจบลงแร้ว กุเปนได้
แค่ตัวอิจฉา แระยังไงๆ ตัวอิจฉาตัวร้ายอย่างกุก้มะมีวัน
จะกลายเปนนางเอกได้ แระยังไงละครตอนสุดท้าย
พระเอกแระนางเอกก้ต้องจบกานอย่าง happy ending
ซึ่งม่ายมีคำว่าตัวร้ายคั่นอยุ่ตงกลาง
ความฝันของกุที่กุฝันเปนตุเปนตะยาวนานขนาดนั้น
ตอนนี้กุตื่นแระ พบกับความจิงกะปัจจุบันที่กุพบเจอที่กุรุ
ทุกอย่างมันเปนแค่ฝันแระกุแค่คิดไปเองเท่านั้น
กุเปนได้แค่ ... ทางผ่าน....
กุเปนได้แค่ ... ภาพลวงตาที่มีไว้เพื่อหลอกสายตาของคนอื่น
กุเปนได้แค่ ... ก้อนหินก้อนหนึ่ง ที่เดินเตะผ่านไป
วันดีคืนดีมะไหร่จะเก็บกุขึ้นมามอง ขึ้นมาเชยชมก้ได้
แระวันดีคืนดีจะขว้างกุทิ้งไปไกลๆ ก้ได้
กุเปนได้แค่ ... ผู้ ญ คน 1 ที่เคยเจอเรื่องแบบนี้มาอีกนี่เปน
คั้งที่ 2 ที่เหมือนกานเป๊ะ !!! สาหรุบก้คือ
" กุก้ถูกหลอกอีกแร้ว "
จาหลอกกุไปถึงไหนคับ หลอกได้ก้หลอกไป....
หลอกไปจนก่ากุจะไม่เหลืออารัยเรยก้ได้นะ...
เพราะกุก้มะมีอารัยแร้ว กุให้เมิงไปหมดทุกอย่าง
แต่เมิงมองมะเหนสิ่งที่กุให้กุก้ ทามอารัยต่อไปมะได้จิงๆ
จากวันนี้ไป วันนี้เปนวันสุดท้าย........ ที่กุ
จะร้องไห้ ฟูมฟาย โวยวาย เสียจัย แระทำร้ายตัวกุเอง
กุอ้ะ... เจ็บ.. เจ็บไปหมดทุกอย่าง เจ็บไปทั้งตัว
จนมะรุว่าจะเอาตงไหนไปเจ็บอีกดีแร้ว...
กุเหนื่อยมานาน กุโดนเค้าหลอกมานาน พอมารุความจิง
ที่กุมะร้องไห้นั้น มะช่ายเพราะว่ากุเข้มแข็งนะ
แต่กุอึ้งที่ทุกอย่างที่กุระแวงมานเปนจิง... ??!! ทั้งหมด
เห้อ....
ขอบคุนสำหรับความรุสึกดี... ที่พยายามฝืน
มีให้กับกุ ขอบคุนสำหรับคำว่า " รัก "
ที่บอกกันจนทำให้กุหยุดอยุ่แค่ตงนี้เท่านั้น
ขอบคุนที่ทำทุกอย่างให้กุ ถึงแม้จะเปนเพียง
เรื่องที่โกหกขึ้นมา
ขอบคุน... ที่นั่งอยุ่เปนเพื่อนกันในวันเกิดกุทั้งคืน
ทั้งๆ ที่ไม่เคยมีไคทามมาก่อน...
ขอบคุน... ที่มีของขวันวันวาเลนไทน์ให้
ซึ่งเคยรุมะว่า " มันเปนชิ้นแรกในชีวิตกุเรย "
ขอบคุน... ที่พาไปกินข้าว พาไปดูหนัง
พาไปเท่ว พาไปซื้อของ
ขอบคุน... ที่เปนคนแรกที่รับฟังปันหาของกุได้ทุก
อย่าง ทั้งเรื่องเพื่อน ครอบครัว ทุกเรื่องที่กุไม่สามารถ
จะพูดกะไคได้เรย....
ขอบคุน... ที่ยอมคุยเปนเพื่อนเวลาที่กุเหงา
ขอบคุน... ที่พาไปแนะนำให้แม่รุจัก ขอบคุนแม่เค้าที่
ดีกะกุมาตลอด ขอบคุนพี่ชายเค้าที่คอยถามไถ่
กุบ้างตามความเหมาะสม เหมือนกับว่ากุแระเค้า
เปนครอบครัวเดียวกัน
ขอบคุน... ที่หลอกกุได้แนบเนียนจนกุไม่เคยรุมา
ก่อนเรยภายใต้สิ่งเหล่านั้นมันมีบางอย่างแอบซ่อนไว้อยุ่
** อยากจะบอกเปนคั้งสุดท้ายแค่...
รักนะ.... ขอบคุนสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง
จะไม่กวนใจอีก จะไม่รั้งเอาไว้อีก จะไม่
พูดอารัยอีก จะไปเองเพราะไม่อยากทำ
ให้พี่ทอปต้องลำบากใจ เพราะแอ๋มอีก
แอ๋มเอาชีวิตพี่ทอปมาผูกมัดให้อยุ่กะแอ๋ม
ม้ากเกินไป โดยที่ไม่คิดเรยว่า มันต้องมีสัก
วันที่เราจะต้องจากกัน **
--- thanks for everything ---
จะไม่สันยาว่าจะรักตลอดไป
แต่จะสันยาว่า ... จะไม่ลืม
4月15日 สงกานค้าบสงกาน...ก่อนไปนะคัปเราได้นัดแผนการณ์ไว้
ก่อนแระ แระเราก้มีปันหาเพราะเพื่อนๆ
เรื่องม้ากกานแระกุก้ปันหาเยอะนะค้าบ...
แต่สุดท้ายเราก้แก้ไขจนได้ไปกานสักที
เริ่มกะวันแรก 13 กุนัดกะอีเกิ้บไว้ 10 โมง
แต่กุนี่สิตื่นซะ 10 โมงพอดีเรย 555 โดนอีเกิ้บด่า
แต่กุมะผิดค้าบ กุโทดอีเกิ้บที่แม่งเห่อ.. ตื่นเช้าเกิน
กุก้อาบน้ำนัดกานไปเจอที่เซ็นทรัล กะจิ๊บกะเกิ้บ
เส้ดก้ไปถึงปามาน 11 โมงก่าๆ แระก้ไปซื้อคีม
กานแดดกานตามสูตรค้าบ กัวดำแต่แม่งสุดท้าย
กุก้ดำอยุ่ดี - - แระพลอยกะจินก้มากะจิ๊บด้วย
พอมาถึงก้วิ่งขึ้น 24 ไปบ้านริสต่อ ระหว่างขึ้นรถเมล์
มะเห่อ...เรยเนอะ ทาคีมกานแดดไประหว่างทาง
มะช่ายไรหรอก จิงๆ อ้ะกัวเสียเวลา (แก้ตัวน้ำขุ่นๆ)
พอไปถึงบ้านริสก้นั่งกะเปาะต่อกานเข้าไปอีก
กุกะจะมะโดนกานแระนะ จนได้ไง... ก้เละไปคัฟ
ถึงบ้านริสเราก้อบซาวน่ากานไปก่อง เพราะร้อนสัดอ้ะ
แระเราก้ออกมาปามานเที่ยงๆ เกือบบ่ายเรย ไปเล่นที่
โชคชัย 4 กานต่อ เดินออกมาขึ้นกะเปาะกานที่
ซอยโชคชัยแต่ตอนเข้าบ้านริสไปทางเสนาไง
ทีนี้กัวเปียกมะได้แระ เพราะเมิงต้องเปียกกานแน่ๆ
ก้โดนไปซะก่าจะถึงบ้านนพก้เยินกานพอดี...
เจอนพระหว่างทางนั่งแดกเบียร์ที่คัฟเว่อร้านเดิมซะงั้นน่ะ
กุก้นั่งกะเปาะไปกานถึงบ้านนพนี่หมดสภาพเรยคัฟ
ก้ไปเจอพวก วาว อาเจ ฟุ้ค โม เชอรี่ที่นู่นอีกทีแต่แม่ง
ก้มะได้เล่นไรกานม้ากเพราะดูมานมะน่าเล่นเรยว่ะ
แม่งแบบมะรุดิกุว่าปีนี้โชคชัยเถื่อนๆ เยอะเรยว่ะ
ก้เรยโอเคไปแดกข้าวกานแระก้ไปข้าวสารกานต่อ
ปามานบ่าย 3 คัฟ มีกุ วาว ริส เล้ก เกิ้บ จิ๊บ พลอย จิน
แระก้ไปเจอออย ที่นู่นต่อ แม่งคนเยอะสาดแระรัยฟ้ะเ
แทบจะเหยียบกานตายเรย กุก้เล่นๆไป แต่อย่างที่บอก
พอๆกานกะโชคชัยเรยว่ะ เถื่อนๆ เยอะสราด.....
แต่ก้เล่นวะมานดี แระก้ไปเจอไอภัคต่อ เห้อ... เพื่อ...
จากนั้นเราก้ได้เข้าในตรอกกานซะที หลังจากที่แม่ง..
เดินรอบนอกเรยค้าบจนถึงสนามหลวงเรย อีบ้าเอ๋ย...
เดินกานไกลสาดอ้ะ.. แระพอเข้าไปมะสมกะที่รอคอย
เรยว่ะ กุจะได้ลูกอยุ่แระเพราะว่าเบียดกานจนแทบจะ
มีเพศสัมพันธ์กานได้แร้ว... โอ้..ม่ายๆ เว่อไปๆ ....
เส็ดก้ชักจะเบื่อๆ เมื่อเราเริ่มจะเบียดกานม้ากขึ้น
พอเริ่มจะปลายๆตรอกก้เริ่มโอแระค้าบ เริ่มมีแต่หนุ่มๆ
หน้าตาปามานเกรด B+ ให้กุได้เหนหานอยุ่หลัดๆ เหอๆ
ซื้ด....กานเรยทีเดียว อีเกิ้บชุ่มฉ่ำจัยเรยนะค้าบ....หุหุ
แอบเหนๆ แระก้กลับบ้านกานไปตอน 3 ทุ่มนะค้าบ
นั่งตุ๊กกานกลับค้าบโหย..สาด 8 คน ทามตุ๊กๆ แทบยกล้อ
เพราะว่ามีแต่หุ่นถึกๆ ท้างน้าน... ก้ไปลงที่บางซื่อกาน
แระก้แยกย้านกานกลับรถไฟใต้ดินรัยกานไป...
มาต่อที่ 14 กุกะจะมะไปแระนะแม่ง แต่อยากออกว่ะ
แม่งๆ ต้องดูน้องเซ็งโค้ด... แต่น้องกุไปข้าวสารนี่ดิ
ให้กุอยุ่บ้านร๋อ ?? มะเอาๆ ก้เรยไปโชคชัยกานค้าบ
แรกก้โอนะอีว่าวพากุเดินซะ อ้อมไกลเชียวเมิง....
แต่พอถึงบ้านนพ ก้ได้เล่นพอเปนพิธี มะสนิดนี่หว่า
แระมานก้มะแนะนำด้วย กุก้เรยมะเล่นไรม้ากดีก่า
เส้ดแระแม่งไปสีลมดีก่าว่ะออกกานซะเย็นเรย
ไปตุ๊กกานค้าบแม่ง 100 เดียวจากสวน ลุงแกคิดถูกสัดๆ
ไปถึงแม่งมีแต่คนมีอาวุดครบมือทั้งนั้นเรยฟร่ะ...
เราก้เดินหาอาวุดกานสุดท้ายก้มะได้ แต่ก้เดินหลีหนุ่ม
หลีสาวแถวน้านกานไป ไอฟุ้คกะอาเจน่าสงสานสัดอ้ะ
โดนเกย์กะตุ๊ดปะแป้งเยอะสาด... 555+
แต่แร้วเราก้เจอซอยน่าสงสัยที่คนเยอะสาด....
ก้ต้องมะพ้นที่เราจะเข้ากานไปข้างในให้ได้ พอเข้าไป
ก้น่าหนุกคับ เจอพวกพี่พอย พี่มาย พี่หนึ่ง ก้มะได้เอจใจ
รัยม้ากมาย เราก้เดินเข้าเดินออกกานปามาน 3 รอบก่อน
ที่ฟุ้คกะเจมานจะกลับไปหาท่านแม่กานก่อนแระมาใหม่
แต่ก่อนไปนี่ดิอีฟุ้คโดนพี่หนึ่งขืนใจไปซะง้าน ฮ่าๆๆ ชอบ..
เส้ดกุกะวาวก้อยุ่ที่สีลม กะพวกพี่พอยพี่มาย แระแร้ว...
พวกไอเจกะฟุ้คก้มะมาซะที แต่มะเปนไร กุมะง้อพวกเมิง
เพราะว่ากุมีแก๊งค์เสื้อลายทหารอยุ่ข้างหน้าอูย...หล่อสัดๆ
น่ารักโค้ด... แบบว่าโดนจัยป้าสุดๆ อ้ะ.. ป้าช้อบ..ป้าจะ
กินเด็กหนุ่มแระ 555+ กุกะพี่หนึ่งมะทามไรคัฟขอเต้น
กานอย่างเดียวมานเปนอารัยที่ผ่อนคลาย แบบว่าๆ มันส์เกิ้น
พอถึงปามานเที่ยงคืนก่าๆ ก้เตียมจากลับกานก้เดินกลับไป
นั่งตุ๊กๆ ไปที่สวนแระก้แยกกาน นี่ก้พี่พอยไปส่งบ้าน
เพราะพ่อจะได้มะบ่นม้ากค้าบ... แหะๆ กุมีแผน..
ส่วนวันนี้วันที่ 15 มะไปแระคัฟอยุ่กะพี่ทอป
ก้ไปหาตั้งแต่ 10 โมง ไปกินข้าวไรเส้ดกุก้ไปช้อบที่
เซ็นทรัลต่อ ก่อนถึงผ่านสวนคัฟ แต่ว่าคนน้อยสัดอ้ะ
ก้เรยมะลงไปดีก่า ไปถึงเซ็นทรัลแม่งลดไรกาน
นักหนาก้มะรุ ลดกานทั้งห้าง เรยซื้อแม่งไปโอเรียลทอล
หมดไป 1010 บาท มะน่าหลวมตัวเรยเมิง - -*
กุล่ะเคียดคัฟ......
** สงกานปีนี้รุสึกดีแต่มะถึงกับมันม้ากมาน
แต่ก้อยากไปกะแฟนบ้างว่ะ เซ็งว้อย.... ** |
|
|
